Tag: Rajanikumar Pandya

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ગાંધીજી અને ગિજુભાઈ વ્યાસ: એક બે વાતો એમના સંદર્ભની

-રજનીકુમાર પંડ્યા ભલે ખુદ ગાંધીજી સાથેના સંસ્મરણો ના હોય, પણ ગાંધીજી સાથે સંકળાયેલાં સંસ્મરણો જરા તાજાં કરી લઉં. ઉમર વર્ષ નવ. સાંજના લગભગ છનો સમય. અને જેતપુરની મુખ્ય બજાર. અંજુમને ઈસ્લામ સ્કૂલ પાસે રંગ અને હાર્ડવેરની ‘શિરીષચંદ્ર એન્ડ કંપની’ની ડેલાબધ્ધ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : અવિનાશ વ્યાસનો આરંભ શું ફિલ્મ ‘ગુણસુંદરી’થી ?

રજનીકુમાર પંડ્યા ૧૯૮૨ની સાલનું એક દૃશ્ય. અમદાવાદના ઘરડાઘરમાં એક ત્યાંસી વર્ષનો વયોવૃદ્ધ પુરુષ પલંગની ઈસ ઉપર બે હાથ ટેકવીને ઊંધી ડોકે રેડિયો સાંભળે. પ્રોગ્રામનું પૂરું થવું અને મારું ત્યાં પહોંચવું. દેડકાની ડોકી મરડતા હોય એમ રેડિયોની ચાંપ મરડીને મને કહે…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : જુઓ, વરસાદ ક્યાં ત્રાટક્યો ?

રજનીકુમાર પંડ્યા વરસાદ ક્યાંક ઝરમરે છે, ક્યાંક વરસે છે, ક્યાંક પડે છે, તો ક્યાંક તૂટી પડે છે અને ક્યાંક ખાબકે છે, ત્રાટકે છે. પણ જ્યાં ત્રાટકે છે ત્યાં શું થાય છે ? ત્યાં ખાનાખરાબી વરતાવે છે. આપણે માનીએ છીએ કે…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી – પાકિસ્તાનથી આવ્યો ફુલનો દડો !

– રજનીકુમાર પંડ્યા (‘લ્યો, આ ચીંધી આંગળી !’ની ગઈ કડીના ‘મેરા બચ્ચા’ લેખમાં એક પાત્રની જેમ પરોવાઈ ગયેલા નાનકડા જેતપુર શહેરના સંદર્ભે આ વખતે દૂરસુદૂર પાકિસ્તાનમાં વસતા જેતપુરીઓની થોડી વાતો.) જીવનના પ્રભાતકાળના સોનેરી હુંફાળા તડકા જેવા બચપણના દિવસો કોઇ ભૂલતું…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : એક કલ્પનારંગી સત્યકથા – મેરા બચ્ચા…(૨)

– રજનીકુમાર પંડ્યા ૧૨-૮-૨૦૧૯ના પ્રકાશિત થયેલ ૧લા ભાગથી આગળ પાંચ વર્ષ પલકારામાં વીતી ગયાં. એ પછી તો સર આદમજી હાજી દાઉદ હોસ્પિટલમાં અનેક શિશુઓ જનમ્યાં પણ એ બધાં ‘બચ્ચાં’, બાકી ‘મેરા બચ્ચા’ સંબોધન ફરી ક્યારેય હોઠે ના આવ્યું. દિલમાં ઉઠતા…

લ્યો. આ ચીંધી આંગળી : એક કલ્પનારંગી સત્યકથા – મેરા બચ્ચા…(૧)

– રજનીકુમાર પંડ્યા મજાકમાં કહેવાતું પણ મજાકની પાછળ કાંઇક સચ્ચાઇ હતી.1940ના એ દાયકાની સચ્ચાઇ એ હતી કે ડૉ. મિસ બોન્ડ ભારતીય નહોતાં, આયર્લેંડનાં આયરીશ સન્નારી હતાં અને એમને હાથે જેતપુરની મોટા ભાગની પ્રસુતાઓની સુવાવડ થતી હતી. કોઇ પણ બાળકના જન્મની…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ગુજરાતના એક અનોખા બીનવ્યાપારી પુસ્તક પ્રકાશનગૃહ વિવેકગ્રામ પ્રકાશનની રજતજયંતિ યાત્રા

– રજનીકુમાર પંડ્યા (વિચાર કે વૃત્તિ જન્મે ત્યારે તે દરેકનું સ્વગત જ હોય છે. પછી તે મોંએથી બોલાય ત્યારે તે પ્રગટ થયાં કહેવાય, પણ તે જ્યારે કાગળ ઉપર ઊતરે ત્યારે તે પ્રકાશિત થયો કહેવાય. અંગત પત્ર પણ એક પ્રકારનું ખાનગી…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : એક અનોખા અખબાર ‘દમણગંગા ટાઇમ્સ’ના અગ્રલેખોનો સરસ સંચય

– રજનીકુમાર પંડ્યા પિસ્તાલીસ વર્ષ પહેલાની એક ઘટના હજુ ભુલી શકાતી નથી. ગુજરાતના એક બહુ મોટા કહેવાય તેવા નેતાના અવસાનના સમાચાર જામનગરના અતિ પ્રતિષ્ઠિત એવા સ્થાનિક, બલકે પ્રાદેશિક સાંધ્ય દૈનિક “નોબત “ના ટેલિપ્રિન્ટર પર સવારે દસેક વાગે ઉતર્યા ત્યારે હું…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : એક હાસ્યકલાકારની અતિગંભીર પ્રતિજ્ઞા

– રજનીકુમાર પંડ્યા હાસ્યકલાકાર જગદીશ ત્રિવેદીએ ૧૫ મી ઓક્ટોબર ૨૦૧૭ના દિવસે એના એકાવનમા વર્ષમાં પ્રવેશ કર્યો. સુરેન્દ્રનગરના એ દિવસના એક અનોખા સમારંભમાં એના અનોખા વાનપ્રસ્થ પ્રવેશ વિષે જે કોઇ બોલ્યા, એ બધાની સારવણી અને તારવણી થવી જોઇએ-થઇ. એ નિમિત્તે એક…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : અમદાવાદની પોળો અને પરાં : ડો. માણેકલાલ પટેલની કલમે

–રજનીકુમાર પંડ્યા અમદાવાદના એક જૂનાં પણ જુનવાણી નહિં એવા પરા નારણપુરામાં કામેશ્વર મંદિરની સામેના ભાગે એક જૂના પણ જુનવાણી નહિં એવા દંત-ચિકિત્સકનું ‘સેતુ’ નામનું એક બહુ જુનું પણ જુનવાણી નહિં એવુંંઆધુનિક એવું દંત ચિકિત્સાલય છે. એ પ્રાચીન બની ગયા પહેલા…