Tag: Hiraji Bhingaradia

“ખેતર-વાડી” આજીવિકાનું સાધન માત્ર નહીં, કર્મયોગનું મંદિર છે.

હીરજી ભીંગરાડિયા ‘હોડી’ એ માછીમારને મન આજીવિકાનું સાધન છે. એને એકલાં માછલાં પકડી માત્ર પેટિયું રળવાના ખપમાં લેવી, કે પછી તે ઉપરાંત એ જ હોડીમાં બેસી અફાટ સાગરના જલતરંગોના ઘેરા સૂરનું મધુર સંગીત પીતાં પીતાં સહેલગાહ પણ માણવી-શું કરવું તે…

દાદાનો ઠપકો : “તમે ખેડ્યની ગરવાઇ ખોઇ નાખી ! ”

–હીરજી ભીંગરાડિયા “રામ રામ લખમણ કાકા ! કેમ એકલા એકલા અને આમ સૂનમૂન બેહી ગયા છો ?” ચોસલાના 85 વરસના દાદાને મેં પૂછ્યું. “આવ્ય, ભાઇ હીરજી આવ્ય ! આ શિયાળાની કૂણી તડકી મીઠી લાગે છે, તે હું ને ધનોભાઇ બેય…

ખેત ઉત્પાદનમાં કરાતી “ભેળસેળ” – અરે ! ઇતો ….સોનાની થાળીમાં લોઢાની મેખ !

— હીરજી ભીંગરાડિયા પ્રસંગ છે થોડાં વરસો પહેલાંનો. સવારના છ ની રાજકોટથી જામનગર જતી ટ્રેનમાં અલિયાબાડાના સ્ટેશને એક માલધારી બહેન દૂધ-પાણીના ભરેલાં બે હાંડા લઇ ટ્રેનમાં ચડી, અને હું જે બાકડા પર બેઠો હતો તેની પાસેની જગાએ નીચે બેસી જઇ,…

ખેતીમાં આરંભાએલી “અવિચારીદોડ” ક્યાંક ઊંડી ખાઇમાં તો નહીં નાખે ને ?

– હીરજી ભીંગરાડિયા “વિજળી” અને “ વરસાદ ” બન્ને છે તો આકાશનો જ કરિશ્મો ! વિજળી તો ઝબક્યા ભેળી તરત એના આવ્યાનું પરિણામ દેખાડી દે.વરસાદ એમ તરત નહીં !. વિજળી જ્યાં કે જેના પર પડે, એને રાખ કરી નાખે. જ્યારે…

“ખેતી વ્યવસાય” : માનવીય મૂલ્યોના જતન-વર્ધનનું ધરુવાડિયું

હીરજી ભીંગરાડિયા માનવીએ જીવનયાપન માટે કોઇને કોઇ એક ધંધો સ્વિકારવો પડે છે. આજ દિન સુધી આવા ધંધાઓ પૈતૃક વારસા તરીકે કરાતા રહ્યા અને પાયાની મર્યાદિત જરૂરિયાતોને સંતોષતા રહ્યા. પણ સમાજની જરૂરિયાતો જેમ જેમ વધતી ગઇ અને હર ક્ષેત્રમાં કેંદ્રીય ઔદ્યોગિકરણ…