Tag: વ્યંગ્ય કવન

વ્યંગ્ય કવન : (૨૧) : માય ડિઅર ડબલ સાલા!

(જૂના જમાનાની નાટક મંડળીઓનો દબદબો જૂના જમાનાના માણસોના દિલોદિમાગમાં તરોતાજા જ રહેશે. મનોરંજનનાં અવનવાં માધ્યમો ભલે ને આવે, પણ એ ‘રામલીલા’ઓ અને એ ‘ભવાઈ’ઓની આગવી લાક્ષણિકતાઓ હતી!)                              (૨૧) માય ડિઅર ડબલ સાલા!                                                                                                                                                    -વલીભાઈ મુસા શિક્ષિત ગામના ગામપાદરે નાટક…

વ્યંગકવન : (૨૦) પછી તો આપણું રહ્યું ક્યાં સુખ!

વલીભાઈ મુસા                                પછી તો આપણું રહ્યું ક્યાં સુખ!                               (અછાંદસ) “’અલ્યા સાંભળ્યુ કે, વ્હાલા, આપણે તો કેવું સુખ?’વ્હેલી પરોઢે ચણ ચણીને,જળકૂંડીએ પ્યાસ બુઝાવી, વાતે વળી કપોતની જોડી.‘અલ્યા સાંભળ્યુ કે, વ્હાલા, આપણે તો કેવું સુખ?’ ન ઊંચાં આવાસ બાંધવાં, સઘળાં…

વ્યંગ્ય કવન : (૧૯) :ઠહેરો, એક ઓર દલીલ સોચતા હું!

– વલીભાઈ મુસા સામાન્યત: દસ્તુર છે એવોઅને માનવજાત માને પણ છે એમ જ કે,Man proposes, God disposes; અર્થાત્માણસ ગમે તે કરવા ચહે, પણ ઈશ્વર ચહે તે થાય! (૧) પણ, કોણ જાણે કેમ કોઈ વાંકાલાલની જેમ,મને પણ દીસતું વક્ર કે God…

વ્યંગ્ય કવન (૧૮) હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૬)

– વલીભાઈ મુસા દૃષ્ટિઘૂંટડાભરી, રહ્યાં ખામોશ,ગળ્યાં શું જિહ્વા? આ લેખકડાએ ‘વલદાની વાસરિકા’ શ્રેણીએ ‘સાહિત્યમાં શબ્દપ્રયોજના’ લેખમાં ધૂમકેતુને તેમની ‘રજપૂતાણી’ વાર્તા સબબે યાદ કર્યા હતા. વાર્તાના અંતભાગે વાક્ય હતું : અત્યંત વેદનાભર્યું રજપૂતનું મોં, બે તરસ્યા હાથનો ખોબો વાળીને, આ પડતું…

વ્યંગ્ય કવન : (૧૭) ડબલ મધર, ડબલ મધર!

– વલીભાઈ મુસા પોલિસ મથકે,હાથનાં આંગળાં પરોવી સામસામે, કરી છાજલી આંગળાંની,ટેકવે ગરદન પછાડે, ખુરશી તણા અગ્ર પાયા ઊંચા કરી,ખુરશી હિલોળે પાછલા પાયા પરે ને ચિંતન કરે વર્ધી એ ખાખી,ગઈ રાતની લાખોની મતાની ઘરફોડ ચોરી પરે, ને ત્યાં દોડતો આવે એક…

વ્યંગ્ય કવન (૧૬) હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૫)

-વલીભાઈ મુસા ના અભણ તું! થૈ લહિયો, લખતો, હા, પ્રેમપત્ર! જી હા, ઇશ્ક એ નશો છે! પછી એ હકીકી હોય કે મિજાજી! અહીં આ હાઈકુમાં તો મિજાજી જ સમજવાનો રહેશે, કેમ કે અહીં પ્રેમપત્ર લખવા-લખાવવાની વાત છે! ઇશ્કે હકીકી એ…

વ્યંગ્ય કવન : (૧૫) : કીમિયાગીરી

–વલીભાઈ મુસા જંકશન રેલવેસ્ટેશને,ટ્રેઈન થોભી ન થોભી;અને, ત્યાં તોઆવી ઊભો ટિકિટચેકર,પ્લેટફોર્મેએક ડબ્બાદ્વાર સમીપ,ખુદાબક્ષ કો’ મુસાફરનેઝડપી લેવા જ તો!  (૧) બે જણ ઊતર્યા,જેમાંનો એક,સામાન સોંપતાં અન્યને,નાખે ગજવે હાથઅને કરે અભિનય,જાણે ટિકિટ કાઢતો હોય તેમ! (૨) પણ, આ શું?એ તો માંડ્યો ભાગવા…

વ્યંગ્ય કવન (૧૪) હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૪)

-વલીભાઈ મુસા (આ અગાઉ મારી ‘વલદાની વાસરિકા’શ્રેણીએ “હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૧/3)”, “હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૨/3)” અને “હા-હા-હા…હાસ્ય-હાઈકુનાં હાસ્યદર્શન (૩/3)” શીર્ષકે ત્રણ લેખ આપ્યા હતા, જેમાં હળવા અંદાજમાં મારાં કેટલાંક હાસ્યહાઈકૂમાંથી હાસ્યદર્શન કરાવવામાં આવ્યાં હતાં. હવે એ જ સિલસિલો મારી નવીન શ્રેણી ‘વ્યંગ્ય…

વ્યંગ્ય કવન : (૧૩) દિલ્લગી અચ્છી નહિ!

– વલીભાઈ મુસા દિલ્લગી અચ્છી નહિ!ઇતિહાસ ઉવેખી જોજો ફ્રાન્સનો,ઓલ્યા લુઈની આપખુદી રાણીએ,ઉપહાસ કર્યો ભૂખ્યાજનોનો, એ શબ્દો થકી,કે ખાઈ લો પુરણપોળી, ’ગર ના મળે લૂખીસૂકી રોટલી!ને ક્રાંતિની આગ ભભૂકી ચહુદિશ,નિમિત્ત બની એ દિલ્લગી, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૧) દિલ્લગી અચ્છી નહિ!લોકોનાં ખિસ્સાં…