Tag: વ્યંગ્ય કવન

વ્યંગ્ય કવન : (૪૦) દલપત કાવ્યો

– દલપતરામ                     (૧) એક શરણાઈવાળો એક શરણાઈવાળો સાત વર્ષ સુધી શીખી, રાગ રાગણી વગાડવામાં વખણાણો છે. એકને જ જાચું એવી ટેક છેક રાખી એક શેઠને રિઝાવી મોજ લેવાને મંડાણો છે. કહે દલપત પછી બોલ્યો તે કંજૂસ શેઠ, “ગાયક ન…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૯) સરસ્વતીનું સ્મરણ કરીને

– નયન દેસાઈ સરસ્વતીનું સ્મરણ કરીને કરમાં લીધી લેખણ જોને; અડધા હાથે લકવો નયનભાઈ, અડધા હાથે ઝણઝણ જોને! કાગળ ઉપર હાથનો પંજો ચીતર્યો છાનોમાનો જોને; નામ અમારું એવું પાડ્યું : નહીં માતર કે કાનો જોને! સડી ગયેલાં શ્વાસો વચ્ચે આવે-જાય…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૮) કૌન ગીરા? (વ્યંગ કાવ્ય)

–વલીભાઈ મુસા                                      (અછાંદસ) ‘કૌન ગીરા?’ ‘અરે! કૌન ગીરા?’ બંગલેમેં કોઈ હૈ કિ નહિ! કમબખ્ત સબ નૌકર ચાકર ભી મર ગએ કિ ક્યા? કોઈ સુનતા કયોં નહિં! મૈં પૂછતા હુઁ કિ અભી અભી કિસીકે ગીરનેકી આવાજ આઈ, બતાઓ તો સહી…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૭) પૂજારી પાછો જા

–કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી ઘંટના નાદે કાન ફૂટે મારા, ધૂપથી શ્વાસ રૂંધાયફૂલમાળા દૂર રાખ પૂજારી, અંગ મારું અભડાયન નૈવેદ્ય તારું આ, પૂજારી પાછો જા મંદિરના આ ભવ્ય મહાલયો, બંધન થાય મનેઓ રે, પૂજારી તોડ દીવાલો, પાષાણ કેમ ગમેન પ્રેમ નું ચિન્હ આ,…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૬) નિજ ચક્ષુ તણી ભીની પાંપણે! (વ્યંગ કાવ્ય)

-વલીભાઈ મુસા                                                                       (અછાંદસ) ‘કેટલું ભાડું?’ ‘ચૌદ રૂપીઆ’ વદે ઓટોવાળો મીટર જોઈ, ‘લે ભાઈ, નોટ બરાબર જોઈ લેજે! ઘરની જ છાપેલી છે, વહેમ કરીશ મા!’ વદું હું હળવા મિજાજે! ‘હજારની નોટ! ક્રૂર મજાક! છૂટા નથી, કાકા. લાવી દો ક્યાંકથી, હું…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૫) એક દિન આંસુ ભીનાં રે

– કરસનદાસ માણેક              (રાગ સારંગ) એક દિન આંસુ ભીનાં રે હરિનાં લોચનિયાં મેં દીઠાં પચરંગી ઓચ્છવ ઊછળ્યો’તો અન્નકૂટની વેળા ચાંદીની ચાખડીએ ચડીને ભક્ત થયા’તા ભેળા શંખ ઘોરતા ઘંટ ગુંજતા ઝાલરું ઝણઝણતી શતશગ કંચન આરતી હરિવર સન્મુખ નર્તન્તી દરિદ્ર દુર્બળ…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૪) રંગલો ન થવું હોય તો! (હાસ્યકાવ્ય)

-વલીભાઈ મુસા                                          (અછાંદસ) ‘ઊતારી દો ને બોજલ કલેવર!’મુજ ફેમિલી ડાગટર અને ફેમિલી જન આલંભતાંમીઠેરા શબ્દો આર્જવ ભાવે મુજ લાભાર્થે પુન: પુન: (૧) ભાર્યા ઉપહાસે કે‘કાછિયાના કોબીજ-ફુલેવર તણા પછેડીના પોટલા સમીમેદસ્વી કાયા લઈને ફરશો ક્યાં લગણ, તરસ તો ખાઓ નિજ…

વ્યંગ્ય કવન : (33) બે હઝલ

-ડો. દેવાંશ પંડીત (‘અધીર’ અમદાવાદી)                    (૧) જિંદગીની સિરીયલમાં બ્રેક ના હોય જિંદગીની સિરીયલમાં બ્રેક ના હોય. મોતના લાસ્ટ સીનમાં રિટેક ના હોય. ગુજરાતી ને ઘોડા વચ્ચે ફેર તું સમજ, અમારામાં બુદ્ધિ હોય સિક્સ પેક ના હોય. ખાવા હોય તો…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૨) ત્રણ હઝલ

-ડો. રઈશ મનીઆર                (૧) સ્વીટ હાર્ટ ! સ્વીટ હાર્ટ ! ઈંગ્લીશમાં તું બડબડ ન કર,હાય ને હાય હાય મહીં ગરબડ ન કર. બિલ્લીની માફક મને નડનડ ન કર,શ્વાન સમજીને મને હડહડ ન કર. હાસ્ય તારું ભયજનક લાગે મને,મેઘલી રાતે…

વ્યંગ્ય કવન : (૩૧) આત્મપરિચય

–જ્યોતીન્દ્ર હ. દવે                      [અનુષ્ટુપ] ‘તમારી જાતનો આપો તમે જાતે પરિચય.’તમારું વાક્ય એ વાંચી મને આશ્ચર્ય ઊપજે. જાતને જાણી છે કોણે કે હું જાણી શકું, સખે?જાણે જે જાતને તેયે જણાવે નહિ અન્યને. તથાપિ પૂછતા ત્યારે, મિત્રનું મન રાખવા;જાણું-નાજાણું હું તોયે…