Tag: .લ્યો આ ચીંધી આંગળી

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : છાપામાંથી મને લાગેલા એક ચેપની વાત… :: ભાગ બીજો અને છેલ્લો

(ગતાંકથી ચાલુ) -રજનીકુમાર પંડ્યા કર્ણાટકના કોઇ ગામેથી ભૂલી પડીને એક ચિંથરેહાલ દસ વર્ષની બાળકી લલિતા રાજકોટ આવી ચડી હતી. છાપામાં એના સમાચાર વાંચીને એને એના અસલી ઠેકાણે પહોંચાડવાની મારી મથામણમાં કેવળ દુભાષિયા તરીકે મદદરૂપ થવાનો ઇન્કાર ખુદ મારી હેઠળનો કન્નડભાષી…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : છાપામાંથી મને લાગેલા એક ચેપની વાત… ( ભાગ ૧)

– રજનીકુમાર પંડ્યા આ કોરોનાના કહેરના કારણે છાપું નાખવા ઘેર નથી આવવાના એ જાણીને લાખો લોકો ખિન્ન થઇ ગયા. ટીવીમાંથી રાતદિવસ ધોધમાર ઝિંકાતા સમાચારો (જેને દરેકને બ્રેકિગ ન્યુસ તરીકે ઓળખાવવામાં આવે છે), રેડીયો, અને હવે તો નેટ પર વગર માગ્યે…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : આસમાનમાંથી ફેંકાયેલો એક સળગતો જવાબ શોધવાનો તરફડાટ

( ૧૯-૧૦-૧૯૮૮ ની અમદાવાદની એ વિમાની હોનારતની એક વાત) -રજનીકુમાર પંડ્યા મધ્યમ વયનું દંપતી. સાથે એક તરુણી પુત્રી હતી. એક મિત્રના મોકલ્યાં આવ્યાં હતાં. શબ્દોમાં ઠાલવી શકાય એટલી વિનંતી ઠાલવીને એમણે આખી વાત કરી. એમની વાતના શબ્દેશબ્દે મારું મન સ્પષ્ટ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ફારેગ

( હાસ્યકલાકાર શ્યામસુંદર પુરોહિતની કરુણ કથા) – રજનીકુમાર પંડ્યા લાકડાનો દાદરો ચરડ ચરડ ચૂં કરતો હતો એટલે દાદરા ઉપર ખીજ ચડતી. એક તરફી લમણું ફાટે. બપોરનો સમય જ એવો હોય છે સુસ્ત. બે ઘડી જંપી જવા આંખો ઝંખતી હોય છે.…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : જાગા શરાબખાને મેં

જાગા શરાબખાને મેં (સંગીતઉસ્તાદ દયાનંદ દેવગાંધર્વની એક ઝલક) રજનીકુમાર પંડ્યા વાળમાં કાંસકો ફેરવવા જાઓ તો કાંસકો બટકી જાય પણ વાળ સરખા ન થાય. માથામાં છેલ્લી વાર તેલ નાંખ્યાને પંદરેક વર્ષ થઈ ગયા હશે.ચહેરાને ઉપમા આપવી હોય તો સુકાઈ ગયેલી ખારેક…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી :: ચેતનામાં આર્દ્રતા ભરી આપનારી એક નવલકથા: ગુલામ

– રજનીકુમાર પંડ્યા મૂળ જામનગરના, પણ વર્ષોથી લંડન, ઈન્ગ્લેન્‍ડ (યુ કે) વસતા, મારાથી માત્ર ચાર જ મહિના મોટા એવા મિત્ર વલ્લભ નાંઢાને આટલા લાંબા પરદેશવાસે ભારતીય ગુજરાતી વાચકોથી અજાણ્યા જ રાખ્યા, નહિં તો એ વ્યાપારી હોવા છતાં એમની કલમમાં એટલું…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી અને હું…(૨)

– રજનીકુમાર પંડ્યા (ગતાંકથી ચાલુ) સપ્ટેમ્બર, 2004માં મોરારીબાપુની રામકથા આફ્રિકાના કેન્યાના રમણીય પર્વતીય સ્થળ લેઈક નૈવાસા ખાતે યોજાઈ. મોરારીબાપુની પસંદગીના દોઢસોએક સાહિત્યકારો-કલાકારોના કાફલામાં મુંબઈથી જ એમને – બંને ભાઈઓને અમારી સાથે જોઈને મને અત્યંત આનંદ થયો. જતી વેળા પ્લેનમાં એમણે…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી અને હું…(૧)

-રજનીકુમાર પંડ્યા 1976ની સાલની એક બળબળતી બપોરે હું જ્યારે વિજયા બૅંન્કની વડોદરાની રાવપુરા શાખામાં મૅનેજર-ઈન-ચાર્જ તરીકે મારી ચેમ્બરમાં બેઠો હતો ત્યારે પરસેવે રેબઝેબ ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી એક પંજાબી પણ ક્લિનશેવન ચહેરાવાળા જુવાનને લઈને અંદર પ્રવેશ્યા. રૂપેરી પડદા બહાર મેં એ વખતે…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : અંબાણી પરિવારનાં છુપાં રત્નો

– રજનીકુમાર પંડ્યા વિશ્વના અને ભારતના માત્ર વ્યાપાર ઉદ્યોગના ક્ષેત્રમાં જ નહીં, પણ સામાન્યમાં સામાન્ય માણસને સ્પર્શે તેવો વ્યાપક ચમત્કાર સર્જનારા ગુજરાતી ધીરૂભાઈ અંબાણીનું અવસાન 6ઠ્ઠી જુલાઈ, 2002 ના દિવસે થયું અને અખબારોએ એમના વિશે ગાડાં ભરાય તેટલું લખ્યું. ક્યાંક…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : અહીં તેમને આંખ ભલે ન મળે, કાન અવશ્ય મળે છે

– રજનીકુમાર પંડ્યા “હીરાબેન !” ડૉ. જ્યોતિબહેન કારીયા એક અંધ વૃધ્ધાને પૂછતાં હતાં : “કશું ખાવાની ઈચ્છા હોય તો બોલો, મંગાવી દઉં.” પૂનાની આ અંધ મહિલા હૉસ્ટેલમાં આમ પચાસ જેટલી અંધ બહેનો રહે છે. એમાં શતાયુની નજીક પહોંચવા આવેલાં આ…