Tag: લ્યો આ ચીંધી આંગળી

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : શેઢો, દાતરડું અને કવિતાનો ત્રિવેણીસંગમ : ખલીલ ધનતેજવી

રજનીકુમાર પંડ્યા સ્થળ : આર.ટી.ઓ. ઓફીસ, વડોદરા. આશરે એંસીએક વરસની જૈફ વયની એક વ્યક્તિ ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ માટે R.T.O ઓફીસમાં પ્રવેશ કરે છે. ઇલેક્ટ્રિસિટી બીલ, ટેલિફોન બિલ, રેશનકાર્ડ અને ઘરવેરાની પાવતી તો એની પાસે છે જ. એ તમામ પુરાવાઓ ઓફિસના કલાર્ક…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : અલકમલકનો એક મુલક મલાવી….

– રજનીકુમાર પંડ્યા (વિશેષ નોંધ: 1998માં મલાવી દેશના મહત્વના શહેર બ્લેન્ટાયરના હિંદુ મંદીરના એક પૂજારી જિતુભાઇ ભટ્ટે મને માત્ર એક વાચક તરીકે પત્ર લખ્યો. અને તેમાંથી આગળના એક પગથિયા તરીકે મલાવીના જબરદસ્ત કાઠીયાવાડી ઉદ્યોગપતિ સ્વ. હંસરાજ કાલરીયાની જીવનકથા આલેખવાનું નિમંત્રણ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : અંધારાં ફરી વળે એ પહેલાં….

– રજનીકુમાર પંડ્યા થોડા વર્ષ પહેલાં ગુજરાતી-અંગ્રેજી અખબારોમાં એક મહત્વના સમાચાર પ્રગટ થયા હતા. જો કે, એ અજવાળાના નહીં, પણ અંધારાના હતા. વલસાડ નજીકના ધરમપુર ગામની ‘શ્રીમદ રાજચંદ્ર આશ્રમ’ સંચાલિત હૉસ્પિટલમાં નજીકના આસલોણા ગામનાં નવ જેટલાં આદિવાસી સ્ત્રી-પુરુષો આંખે મોતિયાના…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : તમે ઓળખો છો આ અનોખા જણને ? કહો, હાલ ક્યાં છે ?

–  રજનીકુમાર પંડ્યા ‘જરા આપનું નામ લખાવશો ?’ “લખો, સાતસો છ્યાસી.” “મેં આપનું નામ પૂછ્યું. શુકનવંતો નંબર નહીં”. ‘શુકનવંતો નંબર ના હોય તો હું નામ બોલતો નથી.’ “ઠીક, હવે નામ ?’ “પ્રવિણકુમાર સુખલાલ ગિરધરલાલ ભાઈચંદ ભાણજી મહેતા – સાતસો છ્યાસી.’…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ગિરીન જોષીની ફિંગરપ્રિન્‍ટ

– રજનીકુમાર પંડ્યા વરઘોડો નીકળવાની તૈયારીમાં. શરદ પાનના બે ડૂચા બેય ગલોફામાં ઠાંસીને, હાથમાં ફૂલનો મોટો ગજરો લઈને તૈયાર. ત્યાં ગિરીનભાઈએ મારા ખભે હાથ મૂકીને મને પૂછ્યું : કેવો લાગે છે શરદ ?” “એકવીસ વરસની ઉંમરે તમે જેતપુરમાં મારા ડ્રોઈંગ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : સ્વ કાંતિ મડીયા: સંજય છેલના અરિસામાં….

-રજનીકુમાર પંડ્યા (અમદાવાદ-વડોદરા-ભાવનગર-રાજકોટ અને ગુજરાતના બીજાં શહેરોની નાટ્યપ્રવૃત્તિ અને મુંબઇની નાટ્યપ્રવૃત્તિ એ બેઉનું ઉદગમ ગુજરાતી રંગભૂમિ હોવા છતાં આપણે એને એક જ માબાપના જોડીયાં સંતાનો જેવી સરખામણી આપી શકીએ એમ નથી. કારણ સાફ છે.મુંબઇની રંગભૂમિ હિંદી ફિલમોનો અને ટીવી સિરીયલોનો…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : કરમાઇ કરમાઇને ખર્યા નાનાભાઇ જેબલિયા (૨)

– રજનીકુમાર પંડ્યા (ગત સપ્તાહથી ચાલુ) ભોજરાજગીરીએ કહ્યું: ‘નાનાભાઈ ભણતા હતા ત્યારે બીજા ધોરણમાં ખાલપરને અડીને આવેલા વંડા ગામ ભણવા આવતા રહ્યા. ગરીબી એટલી બધી હતી કે ઘરમાં ક્યારેક એકાદ ટંક જ ખાવાનું જડે. એટલે દાણા-પાણી ને તેલ તુરી સિવાય…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : કરમાઇ કરમાઇને ખર્યા નાનાભાઇ જેબલિયા (૧)

– રજનીકુમાર પંડ્યા (ગુણવત્તાને લક્ષમાં લો તો ગુજરાતી સાહિત્યના ઉત્કૃષ્ટ કોટીના સાહિત્યકારોમાં જેમની ગણના કરવી પડે એવા સત્વશીલ સર્જનો આપનારા નાનાભાઇ જેબલીયા સંખ્યાબંધ ઉત્તમ કૃતિઓ આપવા છતાં 75 ની વયે અવસાન પામ્યા. પણ ત્યાં લગી ઉન્નતભ્રુ સાહિત્યકારો–વિવેચકો માટે તો માત્ર…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : સૌરાષ્ટ્રની એક અનોખી ‘વડીલવંદના’નું આમંત્રણ..

રજનીકુમાર પંડ્યા વર્ષમાં કોઇ એક દિવસ કોઇ એક ખાસ પ્રસંગનું નામ આપીને ઉજવવાનો ચાલ આપણે ત્યાં પશ્ચિમના દેશોના અનુકરણે શરુ થયો છે. મૂળ તો ‘યુનો’ (અનેક દેશોનું વૈશ્વિક સંગઠન) આ વિચારનું પ્રેરક છે. એના અનુષંગે વિશ્વમાં ઘણા બધા દિવસો (Days)…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ગુજરાતી પડદાને હસતી ભેટ –રમેશ મહેતા

– રજનીકુમાર પંડ્યા ”હું એનો વર છું.” “શું કહ્યું ?” સાહેબે પૂછ્યું. “હા સાહેબ. હું એનો વર છું. એને દિલ્હી લઈ જાઉં છું. રજા આપો મને.” ગુજરાતી ફિલ્મોમાં પોતે આજે બોલે છે એવી જ શરારતી અદાથી રમેશ મહેતા ઉર્ફે રમેશચંદ્ર…