Tag: લ્યો આ ચીંધી આંગળી

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ગુજરાતના એક અનોખા બીનવ્યાપારી પુસ્તક પ્રકાશનગૃહ વિવેકગ્રામ પ્રકાશનની રજતજયંતિ યાત્રા

– રજનીકુમાર પંડ્યા (વિચાર કે વૃત્તિ જન્મે ત્યારે તે દરેકનું સ્વગત જ હોય છે. પછી તે મોંએથી બોલાય ત્યારે તે પ્રગટ થયાં કહેવાય, પણ તે જ્યારે કાગળ ઉપર ઊતરે ત્યારે તે પ્રકાશિત થયો કહેવાય. અંગત પત્ર પણ એક પ્રકારનું ખાનગી…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : એક અનોખા અખબાર ‘દમણગંગા ટાઇમ્સ’ના અગ્રલેખોનો સરસ સંચય

– રજનીકુમાર પંડ્યા પિસ્તાલીસ વર્ષ પહેલાની એક ઘટના હજુ ભુલી શકાતી નથી. ગુજરાતના એક બહુ મોટા કહેવાય તેવા નેતાના અવસાનના સમાચાર જામનગરના અતિ પ્રતિષ્ઠિત એવા સ્થાનિક, બલકે પ્રાદેશિક સાંધ્ય દૈનિક “નોબત “ના ટેલિપ્રિન્ટર પર સવારે દસેક વાગે ઉતર્યા ત્યારે હું…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : એક હાસ્યકલાકારની અતિગંભીર પ્રતિજ્ઞા

– રજનીકુમાર પંડ્યા હાસ્યકલાકાર જગદીશ ત્રિવેદીએ ૧૫ મી ઓક્ટોબર ૨૦૧૭ના દિવસે એના એકાવનમા વર્ષમાં પ્રવેશ કર્યો. સુરેન્દ્રનગરના એ દિવસના એક અનોખા સમારંભમાં એના અનોખા વાનપ્રસ્થ પ્રવેશ વિષે જે કોઇ બોલ્યા, એ બધાની સારવણી અને તારવણી થવી જોઇએ-થઇ. એ નિમિત્તે એક…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : અમદાવાદની પોળો અને પરાં : ડો. માણેકલાલ પટેલની કલમે

–રજનીકુમાર પંડ્યા અમદાવાદના એક જૂનાં પણ જુનવાણી નહિં એવા પરા નારણપુરામાં કામેશ્વર મંદિરની સામેના ભાગે એક જૂના પણ જુનવાણી નહિં એવા દંત-ચિકિત્સકનું ‘સેતુ’ નામનું એક બહુ જુનું પણ જુનવાણી નહિં એવુંંઆધુનિક એવું દંત ચિકિત્સાલય છે. એ પ્રાચીન બની ગયા પહેલા…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી – વિનોદ ભટ્ટ: સોનાનું હૃદય અને રૂપાની કલમ

– રજનીકુમાર પંડ્યા ૧૯૩૮ની સાલની ઉત્તરાયણના દિવસે એટલે કે ૧૪મી જાન્યુઆરીએ પૃથ્વી પર અવતરેલા વિનોદ ભટ્ટ મૃત્યુ સામે અગાઉ તો અનેક વખત, પરંતુ ૨૦૧૮ ના મેની ૨૩ મી તારીખે તો ખરેખરા અર્થમાં મરણતોલ ઝઝૂમીને અતીતના ભેદી પર્દા પાછળ સરકી ગયા.…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : પ્રકૃતિનાં લાખો સંતાનોને ગીરનો એક જણ પ્યાર કરે છે

– રજનીકુમાર પંડ્યા (થોડાં વર્ષ અગાઉ આ કટારમાં કેસર કેરી અને અન્ય ફળાઉ વૃક્ષો ઉપરાંત અનેક ઔષધીય વનસ્પતિના તીર્થસ્થાન એવા ગીરના કુરેશી બાગ વિષે લખ્યું હતું. પણ એ પછી સારો એવો સમય વીતી ગયો. અને ખેતીવાડીના ક્ષેત્રમાં પણ અનેક વારાફેરા…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : મારી કટોકટીની ક્ષણો અને છૂટકારો (૨)

-રજનીકુમાર પંડ્યા એના પછીના દિવસોમાં પોલીસ મારા ઘરે સાદા ડ્રેસમાં આવી. અને પોતાની કાનૂની ઔપચારિકતા પૂરી કરવા ઘરની “જડતી” લેવાની ફરજ બજાવી ગઈ. બે-ચાર ડબ્બા-ડુબ્બી ઉપરતળે કર્યા, એકાદો કબાટ ફંફોસ્યો અને પછી મારા પલંગ પર પડેલા બેચાર સામયિકો અને ચોપડીઓ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : મારી કટોકટીની ક્ષણો અને છૂટકારો (૧)

-રજનીકુમાર પંડ્યા આ કટારમાં હું મારા પોતાના જીવનની કોઇ ઘટના ભાગ્યે જ લખું છું. પણ થોડા દિવસ પહેલા હિંદી પર્દાની એક મહત્વની અભિનેત્રી સ્વ મીનાકુમારીની મૃત્યુતારીખ ગઇ- ૩૧ માર્ચ, ૧૯૭૨- એ શોકજનક ઘટનાના વળતે દિવસે, 1972 ની પહેલી એપ્રિલે ગુજરાતના…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : મસ્કતનું એક અનોખું યુગલ-ભાવના અને દિનેશ દાવડા !

–રજનીકુમાર પંડ્યા ‘મહેંદી તે વાવી માળવે ને એનો રંગ ગયો ગુજરાતને’ એ અમર પંક્તિઓ હવે વધુ વિસ્તાર પામી છે. એ હવે મસ્કત સુધી પહોંચી છે અને તે પણ એક ગુજરાતણ દ્વારા કે જે હવે ‘મલિકા-એ-મહેંદી’ તરીકે ઓળખાય છે. એ બીરુદ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : વાત્રક હોસ્પિટલ : મરણતોલ અવસ્થા-પછી નવજીવન

– રજનીકુમાર પંડ્યા ગુજરાતનો રાજસ્થાનની સરહદની નજીકનો એક જિલ્લો તે સાબરકાંઠા. એની સરહદ પર બહુ જાણીતું નહીં એવું ગાબટ નામનું એક નાનકડું ગામ. આ ગામમાં જ એક કોદરભાઈ કાલિદાસ શાહ નામધારીનો જન્મ થયેલો. કોદરભાઈ નામ અજાણ્યું લાગતું હોય, પણ એમની…