Category: પદ્ય સાહિત્ય

બે ગ઼ઝલ

–દેવિકા ધ્રુવ                                (૧) માણસ હવે, માણસને કૈં મળતો નથી.ને જો મળે, તો એ હવે હસતો નથી. બેસી રહે છે ‘ફેસબુક’ના જ ફળિયે,કોઈ તમારા આંગણે જડતો નથી. દેખાય છે એ ‘ઓન લાઈનો’ ઉપર,એકલો પડે,પણ એ સૂનો પડતો નથી. રોજે મઝા…

વ્યંગકવન : (૨૦) પછી તો આપણું રહ્યું ક્યાં સુખ!

વલીભાઈ મુસા                                પછી તો આપણું રહ્યું ક્યાં સુખ!                               (અછાંદસ) “’અલ્યા સાંભળ્યુ કે, વ્હાલા, આપણે તો કેવું સુખ?’વ્હેલી પરોઢે ચણ ચણીને,જળકૂંડીએ પ્યાસ બુઝાવી, વાતે વળી કપોતની જોડી.‘અલ્યા સાંભળ્યુ કે, વ્હાલા, આપણે તો કેવું સુખ?’ ન ઊંચાં આવાસ બાંધવાં, સઘળાં…

આવકાર- ગ઼ઝલ

– સરયૂ પરીખ (છંદ રમલ : ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા) આહટોથી આંગણું છલછલ છલકતું ગાય છે,આજના આનંદમાં તનમન હસીને ન્હાય છે. નહીં નહીં જે જાણતો કે જિંદગીમાં આખરે,શુદ્ધ કર્મી માનવીઓ પ્રેમથી પુજાય છે. શત્રુઓના ખેલ સામે ખેલદિલ થઈ ઝૂમતો,સ્નેહ કેરા…

(૫૫) ગ઼ાલિબનું સર્જન, સંકલન, અર્થઘટન અને રસદર્શન–૧ :: દિલ હી તો હૈ ન સંગ-ઓ-ખ઼િશ્ત… (આંશિક ભાગ – ૧)

– મિર્ઝા ગ઼ાલિબવલીભાઈ મુસા (સંકલનકાર અને રસદર્શનકાર) (‘વેબગુર્જરી’ ઉપર ઘણા લાંબા સમયથી ગ઼ાલિબનું ગ઼ઝલસાહિત્ય પ્રસિદ્ધ થઈ રહ્યું છે. શરૂઆતમાં ‘ગ઼ાલિબની શાયરીમાં ડોકિયું’ એ શીર્ષકે ગ઼ાલિબના છૂટાછવાયા શેરનું આચમન કરાવવામાં આવતું હતું. ત્યારપછી ‘ગ઼ાલિબકા અંદાઝે બયાં’ શીર્ષક હેઠળ ગુજરાતી લિપિમાં ગ઼ાલિબની…

ભગવત રાવત : માણસ અને માણસાઈના કવિ :: મ ણ કો – ૭

ભગવાન થાવરાણી આપણી કેટલી બધી પરંપરાઓનાં મૂળ ઘણાં ઊંડાં છે. એમાં ઘણી ઉમદા ભાવનાઓ ધરબાયેલી પડી છે. બુઝુર્ગ માણસનો, ઉંમરવાન વ્યક્તિનો આદર, લિહાઝ કરવો આવી એક પરંપરા છે. સમયના વહેણ સાથે આ પરંપરાનો અમલ યુવા પેઢી ભલે એક યંત્રવત્ વિધિ…

ચાર કાવ્યો

—પારુલ ખખ્ખર                                   (૧) દૂર રહીને મારગ ચીંધે, ધીરજ મારી તાગે રે…દીવાદાંડી જેવું કોઈ ઝીણું ઝીણું જાગે રે… ચૈતરની એક વસમી સાંજે સાજ બધાયે તોડ્યાં’તાંતે દી’થી ઉપ્પરવાળાએ મબલખ તંતુ જોડ્યાં’તાંતૂટ્યું-ફૂટ્યું જંતરડું કૈં ધીમું ધીમું વાગે રે…દીવાદાંડી જેવું કોઈ ઝીણું ઝીણું…

વ્યંગ્ય કવન : (૧૯) :ઠહેરો, એક ઓર દલીલ સોચતા હું!

– વલીભાઈ મુસા સામાન્યત: દસ્તુર છે એવોઅને માનવજાત માને પણ છે એમ જ કે,Man proposes, God disposes; અર્થાત્માણસ ગમે તે કરવા ચહે, પણ ઈશ્વર ચહે તે થાય! (૧) પણ, કોણ જાણે કેમ કોઈ વાંકાલાલની જેમ,મને પણ દીસતું વક્ર કે God…

ભગવત રાવત : માણસ અને માણસાઈના કવિ : મ ણ કો – ૬

ભગવાન થાવરાણી   કોઈકે કહ્યું છે કે કવિતા એક એવા સજીવનું સર્જન છે જે મૂળે જળચર છે, જમીન પર રહે છે અને હવામાં ઊડવા ચહે છે. દરેક કવિ – હું આવી ચડ્યો છું તણાઈ તટે કોઈ મધ્યધારે ધકેલો મને ……

ગ઼ાલિબકા અંદાજ઼-એ-બયાં : ૫૪ : ઘર હમારા જો ન રોતે…

– મિર્ઝા ગ઼ાલિબ વલીભાઈ મુસા (સંકલનકાર) ઘર હમારા જો ન રોતે ભી તો વીરાઁ હોતા બહર ગર બહર ન હોતા તો બયાબાઁ હોતા તંગી-એ-દિલ કા ગિલા ક્યા યે વો કાફ઼િર-દિલ હૈ કિ અગર તંગ ન હોતા તો પરેશાઁ હોતા બાદ…

ભગવત રાવત : માણસ અને માણસાઈના કવિ : મ ણ કો – ૬

ભગવાન થાવરાણી કોઈકે કહ્યું છે કે કવિતા એક એવા સજીવનું સર્જન છે જે મૂળે જળચર છે, જમીન પર રહે છે અને હવામાં ઊડવા ચહે છે. દરેક કવિ – હું  આવી  ચડ્યો  છું  તણાઈ  તટે કોઈ મધ્યધારે ધકેલો    મને …                                                 …