Category: ગદ્ય સાહિત્ય

હણો ના પાપીને …

–વલીભાઈ મુસા ‘આજે રવિવાર છે. દીકરી મંદાકિની વહેલી સવારે જ ટ્યુશને ગઈ છે. એ મિસ્ટર તો આજે મોડા ઊઠશે. મને આખી રાત્રિનો ઉજાગરો છે, કેમ કે ગઈકાલની ગાભાજી સાથેની વાતચીતના એકેએક શબ્દનું આખી રાત પુનરાવર્તન થયા કર્યું હતું; અને હાલ…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : શ્વેતના જન્મની શ્યામકથા (૨)

(ગયા સપ્તાહથી ચાલુ) રજનીકુમાર પંડ્યા સૂર્યાએ કાકીને કહ્યું, “કોઈ સાયકીઆટ્રિસ્ટને બતાવીશું. એટલે ફેર પડી જશે. બાકી, મારા કાકાનો આત્મા મારા પપ્પાના શરીરમાં કેવી રીતે આવી શકે ?” પહેલાં આ પ્રશ્ન કર્યો, પણ પછી પોતે જ એ પ્રશ્નની જાળમાં આવી ગઈ.…

સુશ્રી નયના પટેલની નવલકથા ‘કેડી ઝંખે ચરણ’ વેબ ગુર્જરી પર ધારાવાહિક સ્વરૂપે

સુરતમાં જન્મેલાં નયનાબહેન પટેલ ભારતમાં બી.એ. કર્યા બાદ ૧૯૬૮માં કાયમી વસવાટ માટે બ્રિટન આવ્યાં. બ્રિટનની તે સમયની વર્ણભેદની પરાકાષ્ઠામાં તેમને તેમની શૈક્ષણિક યોગ્યતા પ્રમાણે કામ ન મળતાં તેમણે  ફૅક્ટરીમાં કામ કર્યું. જો કે સમય વીતતાં તેમની પ્રતિભા તથા કેળવણીની કદર…

વલદાની વાસરિકા : (૪૭) : બધા જ ડોક્ટર નાણાંભૂખ્યા નથી હોતા

લેખક અને અનુવાદક – વલીભાઈ મુસા   મારા અગાઉના લેખ “જેનો અંત સારો, તેનું સઘળું સારું – All’s well that ends well”માં ઉપરોક્ત શીર્ષકવાળા ન્યુઝ રિપોર્ટનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો. જ્યારે ડો. અલીમહંમદ મુસા હયાત હતા અને ઘણાં વર્ષોના તેમના અભ્યાસ…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : શ્વેતના જન્મની શ્યામ કથા (૧)

– રજનીકુમાર પંડ્યા (કુલ ત્રણ હપતા ચાલનારી એક સત્યકથા) રિસીવર કાને, પણ કપાળે પરસેવો પારાવાર. મારી આ હાલત. કાનને દોષ દઉં ? ટેલિફોનના ભૂંગળાને કે મારી આ જાગૃત અવસ્થાને ? ધોળે દિવસે બે વાગ્યે જાણે કે મને સપનું આવ્યું હતું…

જળમાં વમળ : ૩૮ : એક એવી હોય મહેફિલ જ્યાં મને, કોઈ બોલાવે નહીં ને જઈ શકું!

દર્શા કીકાણી એક એવું ઘર મળે આ વિશ્વમાં, જ્યાં કશા કારણ વિના પણ જઈ શકું, એક એવું આંગણું કે જ્યાં મને, કોઈપણ કારણ વગર શૈશવ મળે!                                                                                                                       – માધવ રામાનુજ ‘ઘર’ શબ્દ જ કેવો મીઠો છે! એમાં પ્રેમ છે, હૂંફ…

મંજૂષા: ૨ : સુગંધ અને સ્મૃતિ

– વીનેશ અંતાણી મારા નાનપણના ગામની સીમમાં આવેલી વાડીઓની વાડ ઉપર જંગલી ફૂલોની વેલ પથરાઈ જતી. તેમાં ચોમાસામાં સાંજે બાળકની હથેળી જેવડાં સફેદ ફૂલો ખીલતાં. તે ફૂલોમાંથી કડવી-મીઠી સુગંધ હવામાં ફેલાતી. હવે મોટા થયા પછી મને જ્યારે કોઈ જગ્યાએથી કડવી-મીઠી…

સારા સમાચાર

– નીલમ દોશી ફોન પર ત્રાટક કરતી હોય તેમ આરતી તેની સામે જોતી બેઠી હતી. હમણાં અનુપનો ફોન આવવો જ જોઈએ. મનમાં એક ચિંતા, ભય, આશંકાનો ઓથાર….શું આવશે રીપોર્ટ? કંઈ માઠા સમાચાર તો નહીં હોય ને? પણ બહુ રાહ ન…

જળમાં વમળ: જળમાં વમળ ૩૭ : મને બારોબાર રાખ્યો તેં!

દર્શા કીકાણી હાથમાં કારોબાર રાખ્યો તેં, ને મને બારોબાર રાખ્યો તેં! એક ડગ છૂટથી ભરી ન શકું, ખીણની ધારોધાર રાખ્યો તેં! કોણ છું કોઈ દી કળી ન શકું, ભેદ પણ ભારોભાર રાખ્યો તેં! આંખમાં દઈ નિરાંતનું સપનું, દોડતો મારોમાર રાખ્યો…

હૃદયની તંત્રીઓને છેડતા સર્જક

ડૉ.દર્શના ધોળકિયા ‘કલકત્તા શહેરની ધાંધલધમાલમાં ને કામકાજમાં ગળાડૂબ રહેલો હું જ્યારે લવટૂલિયા બઈબહાર કે આઝમાબાદનો એ અરણ્ય-ભૂ-ભાગ; એ જ્યોત્સ્ના; એ તિમિરમય સ્તબ્ધ રાત્રિ; ઘૂ ઘૂ કરતાં કાશનાં જંગલો; એ અપૂર્વ ને અનન્ય એવા શિલાખંડવાળા મેદાનમાં રંગબેરંગી વનફૂલોની શોભા…ની વાત વિચારું…