Author: Web Gurjari

સચિન દેવ બર્મન અને મન્ના ડે – સૉલો ગીતો : [૨]

સંકલન અને રજૂઆત: અશોક વૈષ્ણવ સચિન દેવ બર્મને રચેલાં મન્ના ડેનાં ગીતો ૩૯ ગીત પૈકી સૉલો ગીતો આપણે યાદ કરી રહ્યાં છીએ. સંગીતકાર – ગાયક તરીકેનાં આ બન્નેનાં સાયુજ્યના ૧૯૫૦થી થયેલ પ્રારંભથી લઈને ૧૯૬૦ સુધીનાં સૉલો ગીતો આપણે ગયા અંકમાં…

સુક્ષ્મ જીવોની સૃષ્ટિ (૧૦): રસીનિર્માણક્ષેત્રે સંશોધન અને વિકાસ

–પીયૂષ મ. પંડ્યા આપણે છેલ્લા બે હપ્તાઓમાં વિવિધ પ્રકારનાં વાઈરસની મદદથી એમના જ દ્વારા ફેલાતા રોગો સામે રક્ષણ અપાવી શકે તેવી રસીઓ કેવી રીતે વિકસાવવામાં આવી એ વિશે વાત કરી ગયા. આજે એ વિષયે થોડી વાત કરીએ. આવતા હપ્તાથી આપણે…

સાયન્સ ફેર : ડેટા સાયન્સ : ૨૦૧૮માં કેવા પ્રકારના ટ્રેન્ડ્સ જોવા મળશે?

જ્વલંત નાયક ૧૨-૧-૨૦૧૮ના રોજ પ્રકાશિત થયેલ પહેલા ભાગમાં આપણે જોયું કે કોઈ એક સમૂહ, સમાજ, પ્રદેશ કે રાષ્ટ્રના નાગરિકોની વિવિધ વિષયોને લગતી અનેક પ્રકારની માહિતી મેળવવામાં આવે, અને આ માહિતીઓને આધારે સરકારી નીતિઓ ઘડાય, કોર્પોરેટ જાયન્ટ્સની માર્કેટિંગ સ્કીમ્સ અમલમાં આવે…

ભગતસિંહનું મૂલ્યાંકન અધૂરૂં થયું છે !

હરેશ ધોળકિયા       સૌજન્ય સાભાર ‘ભૂમિપત્ર’ના ૧-૧૦-૨૦૧૭ અને ૧૬-૧૦-૨૦૧૭ના અંકમાં પ્રકાશિત લેખ શ્રી હરેશ ધોળકિયાનો સંપર્ક  dholakiahc@gmail.com   પર થઈ શકે છે.

ફિર દેખો યારોં : તમારા પ્રતાપે બધા ‘ઓળખે’ છે

– બીરેન કોઠારી પ્રત્યેક નાગરિકને આગવી ઓળખ આપવાની નેમનો ઊપક્રમ ધરાવતા આધાર કાર્ડ દ્વારા નાગરિકોને જે સુવિધા મળે ત્યારની વાત ત્યારે, અત્યારે તો તે મોટા ભાગનાઓ માટે માથાનો દુ:ખાવો બની રહ્યું છે. તેને ફરજિયાત બનાવવા અંગે સુપ્રિમ કોર્ટનો ચૂકાદો હજી…

યૂં કિ સોચનેવાલી બાત : સારાં થવું સારૂં છે, પણ….થોડું કાળજીપૂર્વક…!

– આરતી નાયર સામાન્યતઃ માયાળુ અને સારાં થવું પ્રશંસનીય ગણાય છે. આપણી આજૂબાજૂ માયાળુ લોકો હોય એ આપણને ખૂબ ગમે. પરંતુ, આજે, ૨૦૧૮માં, હવે સારપની સાથે એક શરત પણ જરૂરી જણાય છે. હવેના શબ્દો મેં જરા ચોક્કસ મતલબથી ચૂંટી ચૂંટીને…

ભગવત રાવત : માણસ અને માણસાઈના કવિ :: મ ણ કો – ૮

ભગવાન થાવરાણી   આજની કવિતા નિમિત્તે આ દિવાળી અને નવા વર્ષે જ જોયેલું એક કાર્ટૂન યાદ આવી ગયું. નવા વર્ષે સવારે સાલ મુબારક કરવા આવેલા પરિવારે વગાડેલી ડોરબેલ સાંભળી એક યુગલ ઘરનું બારણું ખોલે છે. બારણે હાથ જોડી ઊભેલા પરિવારને…

“ખેતી વ્યવસાય” : માનવીય મૂલ્યોના જતન-વર્ધનનું ધરુવાડિયું

હીરજી ભીંગરાડિયા માનવીએ જીવનયાપન માટે કોઇને કોઇ એક ધંધો સ્વિકારવો પડે છે. આજ દિન સુધી આવા ધંધાઓ પૈતૃક વારસા તરીકે કરાતા રહ્યા અને પાયાની મર્યાદિત જરૂરિયાતોને સંતોષતા રહ્યા. પણ સમાજની જરૂરિયાતો જેમ જેમ વધતી ગઇ અને હર ક્ષેત્રમાં કેંદ્રીય ઔદ્યોગિકરણ…