Author: Web Gurjari

ભારત – ગુલામી અને આઝાદી માટેનો સંઘર્ષ – ભાગ ૩ : સંઘર્ષનો નવો માર્ગ – ૧૯૧૬થી ૧૯૩૫ : પ્રકરણ : ૩૨: ક્રાન્તિકારીઓ (૫)

દીપક ધોળકિયા સાઇમન કમિશન આપણે સૉંડર્સની હત્યાની વાત તો વાંચી લીધી અને એ પણ વાંચ્યું કે લાલા લાજપત રાય સાઇમન કમિશનના વિરોધમાં એક સરઘસની આગેવાની લઈને ચાલતા હતા તે વખતે એમના પર લાઠીનો પ્રહાર થયો અને તે પછી એ થોડા…

ફિર દેખો યારોં : ખાક કો બૂત, ઔર બૂત કો દેવતા કરતા હૈ…

– બીરેન કોઠારી “અહીંથી સ્ટેશન જવું હોય તો કયા રસ્તે જવાશે?” “જુઓ, અહીંથી આમ વળો, પછી સહેજ આગળ વધશો એટલે એક હાથમાં ચોપડી પકડેલા ચશ્માવાળા કાકાનું બાવલું આવશે. એમનો બીજો હાથ ઊંચો થયેલો છે. એ હાથ જે દિશામાં છે એ…

વ્યંગ્ય કવન : ૪૪ : ઘુસી ગયા રુપિયાની થોકડીમાં

‘વ્યંગ્ય કવન’ શ્રેણીના ૨૦૧૯ સુધીના ૪૩ લેખોનું સંપાદન શ્રી વલીભાઈ મુસાએ કર્યું હતું. તેમની ઉમર સાથે સંકળાયેલી તંદુરસ્તીની તકલીફોને કારણે તબીબી સલાહ અનુસાર તેમણે વેબ ગુર્જરી પરની પ્રવૃતિમાંથી પહેલાં જેટલી સક્રિય ભૂમિકામાંથી નિવૃતિ લીધી હતી. તદાનુસાર, ‘વ્યંગ્ય કવન’ શ્રેણીનું સંપાદન…

ગઝલાવલોકન-૨૨, ગઝલમાં વ્યંગ

સુરેશ જાની વ્યંગ એટલે શું? એ શું સમજાવવું પડે? સૌને એ ગમતો હોય છે. એની મજા અનેરી હોય છે. એ આપોઆપ પ્રગટ થઈ જતો હોય છે. અહીં પ્રયત્ન છે – ગઝલો અને કવિતાઓમાં એ વપરાયો હોય તેવા શેર કે પદ…

સંસ્કૃતિની શોધમાં : ૨૬ : કિસા ખ્વાની બઝાર

પૂર્વી મોદી મલકાણ કિસા ખ્વાની બઝાર એ જૂના પાકિસ્તાનની જૂની બજારમાંની એક બજાર ગણાય છે. કિસા ખ્વાનીનું મૂળ નામ છે “કિસ્સા (કહાની, વાર્તા, ઘટના, પ્રસંગો, સ્ટોરી) ખ્વાની (કહેવાની, કહેવું વગેરે) ” અર્થાત “સ્ટોરી ટેલર સ્ટ્રીટ” પણ સમયાંતરે અપભ્રંશ થઈ તેના…

સમયચક્ર : ભૂકંપ અવિરત ચાલતી એક કુદરતી પ્રક્રિયા છે

કચ્છમાં આવેલા વિનાશક ભૂકંપને બે દાયકા થવામાં માત્ર બે વર્ષ બાકી છે. ત્યારે આ વિનાશક પ્રક્રિયાના સત્ય વિશે જાણી લેવું જરુરી છે. વિનાશ સર્જતી આ કુદરતી પ્રક્રિયાને પાપ કે પૂણ્ય સાથે કંઈ લાગતું વળગતું નથી. માણસની સમજવાની ક્ષમતાને આંચકો આપતું…

સમાજ દર્શનનો વિવેક : મુહમ્મદ યુનુસનું વાણોતરું – ૧

કિશોરચંદ્ર ઠાકર (“ગરીબી એ આપણને દિગ્મુઢ કરવા માટેના આંકડા નથી, કે નથી નાઝીઓની શ્રમછાવણી જેમાં લોકોને તેઓ મૃત્યુ પામે ત્યાં સુધી સડવા દેવાય” – મુહમ્મદ યુનુસ ) વર્ષો પહેલાં આપણા દેશના નાણા રાજ્યમંત્રી જનાર્દન પૂજારીએ ગરીબ જરૂરિયાતમંદોને રાષ્ટ્રીયકૃત બેંકોમાંથી ધીરાણ…

લ્યો, આ ચીંધી આંગળી : ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી અને હું…(૨)

– રજનીકુમાર પંડ્યા (ગતાંકથી ચાલુ) સપ્ટેમ્બર, 2004માં મોરારીબાપુની રામકથા આફ્રિકાના કેન્યાના રમણીય પર્વતીય સ્થળ લેઈક નૈવાસા ખાતે યોજાઈ. મોરારીબાપુની પસંદગીના દોઢસોએક સાહિત્યકારો-કલાકારોના કાફલામાં મુંબઈથી જ એમને – બંને ભાઈઓને અમારી સાથે જોઈને મને અત્યંત આનંદ થયો. જતી વેળા પ્લેનમાં એમણે…

પત્રશૃંખલા :: આથમણી કોરનો ઉજાસ : પત્રનં ૨૬

નયના પટેલ, લેસ્ટર, યુકે પ્રિય દેવી, તારી વાત સાચી છે વૃધ્ધાવસ્થા આગળ ઝુકી જવાનું આપણા સ્વભાવમાં જ નથીને! સુ.દ.ની એક કવિતાની થોડી ઝલક મારા અંતરભાવ પ્રતિબિંબિત કરે છે. ‘નામ દઈને કે નામ દીધા વિના, સારું કે ખરાબ એવું ક્શું કીધા…

મારું વાર્તાઘર : દસની નોટ

–રજનીકુમાર પંડ્યા કંડક્ટરે માત્ર પંચ કટકટાવ્યું. આંખનો ઉલાળો કરીને જ પૂછ્યું : ‘ક્યાં?’ મોરારે પ્લાસ્ટિકની કોથળી તૈયાર જ રાખી હતી. એમાંથી બબ્બેની નોટો દેખાતી હતી. ગણી રાખેલું. આઠ હતા. બોલ્યો : ‘આટલામાં જ્યાં લગી જવાય ત્યાં લગીની ફાડો.’ આ પંથકમાં…