Author: Web Gurjari

ફિર દેખો યારોં : મતદાનની પવિત્ર ફરજ અદા કરી દીધી એટલે વાત પૂરી?

– બીરેન કોઠારી બંધારણે ભલે સૌને સમાનતાનો અધિકાર આપ્યો, પણ બંધારણ ઘડાયાના સાડા છ દાયકા પછી ચૂંટણીઓમાં જાતિવાદનું પરિબળ જ મુખ્ય બની રહેતું આવ્યું છે. પક્ષ કોઈ પણ હોય, તેના પ્રચારનો આરંભ ભલે ગમે તે મુદ્દાથી થાય, તેનો મધ્યાહ્ન અને…

યૂં કિ સોચનેવાલી બાત : અમે – આજનાં – અમદાવાદી – કેવાં?

– આરતી નાયર અમે (આજના) અમદાવાદી – એટલે વળી કેવાં? સવાલ ઘણો સીધો, પણ જવાબ આપવો અઘરો ![i] બધાં પાસાં નહી આવરી શકાયાં હોય અને મારા પોતાના પૂર્વગ્રહો પણ એમાં ભળ્યા હશે એટલી મર્યાદા સાથે, હું મારી દૃષ્ટિએ જવાબ આપવા…

દરેક બાળકને સારૂં શિક્ષણ મળે, દરેક સ્ત્રીને સમાન હક્ક મળે અને દુનિયાના દરેક ખૂણે શાંતિ બની રહે – મલાલા યુસફ્ઝાઈ

(૨૦૧૪માં શ્રી કૈલાશ સત્યાર્થીને મળેલ નોબેલ શાંતિ પુરસ્કારની પાકિસ્તાનની કુ. મલાલા યુસફ્ઝાઈને પણ સહભાગી બનાવાઈ હતી. શ્રી કૈલાશ સત્યાર્થીના પ્રવચનનો ભાવાનુવાદ વેબગુર્જરી પર ૨૮મી નવેમ્બરે મુકાયો હતો. હવે કુ. મલાલાએ પુરસ્કાર સ્વીકારતી વખતે આપેલ પ્રવચનનો ગુજરાતી ભાવાનુવાદ.) નિરંજન મહેતા બિસ્મિલ્લા…

વલદાની વાસરિકા : (૫૧) : પ્રમાણિકતા

લેખક અને અનુવાદક – વલીભાઈ મુસા ચાણક્યે નોંધ્યું છે કે, “માણસે વધારે પડતા પ્રમાણિક ન થવું જોઈએ. સીધાં ઝાડ વહેલાં કપાય છે અને સીધા માણસોને પહેલા ભીંસવામાં આવતા હોય છે.” મારા આ લઘુ નિબંધની શરૂઆતમાં જ મારા વાચકોને આ અવતરણ,…

લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : એક વાર ઊપર ચડી ગયા પછી વધુ ઊપર જવું હોય તો ?

-રજનીકુમાર પંડ્યા દૂર એક ચીનાઈ માટીની બરણી પડી હતી. તે તરફ આંગળી ચીંધીને એમણે પૂછ્યું, “ તું આ લઈ જઈશ ?” બરણીમાં શું વિશેષ હતું ? બહુ જૂની હતી. કોઈ કલા-કારીગરીવાળી નહોતી. કોઈ અણઘડ હાથોએ સાવ દેશી-પોટરી વર્કસમાં બનાવી હતી.…

કચ્છના સાંપ્રત ગુજરાતી ગદ્ય સર્જકો

– દર્શના ધોળકિયા ગુજરાતી ભાષામાં ગદ્યલેખન કરનારા કચ્છના સર્જકોની એક દીર્ઘ પરંપરા રહી છે જેમાં નવલિકા અને નવલકથાનાં ક્ષેત્રો સૌથી વધુ ખેડાયાં છે. કચ્છના મહત્વના વાર્તાકાર બકુલેશે એમની વાર્તાઓ દ્વારા સૌનું ધ્યાન ખેચ્યું પણ ટૂંકી વાર્તાને વળાંક તો આપ્યો ખત્રીએ.…

કેડી ઝંખે ચરણ : પ્રકરણ-૧૮

નયના  પટેલ એક ક્ષણ માટે સરલાબહેન અને ધનુબા એ નજરથી ધ્રૂજી ગયાં. પણ પડખે ઊભલાં તેમનાં ત્રણેય છોકરાંઓની તટસ્થ નજરે તેમને આશ્વાસ્યાં. સૌ સૌને કામે વળગ્યાં પરંતુ ભાવિનના પકડાઈ ગયાનો અજંપો અને ખુશી પોતપોતાની રીતે સૌ અનુભવતાં હતાં. હવે સ્નેહાને…

નૂતન ભારત : અનાથનું એનિમેશન : ભાગ – ૨

સુરેશ જાની [સત્યકથા આધારિત] અઠવાડિયામાં તો શહેરથી ચાળીસ માઈલ દૂર આવેલી ચિત્રકામની તાલીમ આપતી સંસ્થાના બારણે તમારા પપ્પા તમને મુકી ગયા. પરેશ! તમારાં સીધાં અને ઝડપી ચઢાણ હવે શરૂ થયાં. સવારના ચાર વાગે ઊઠવાનું. બપોરના લન્ચના ટિફિન સાથે પપ્પા તમને…

જમણા હાથની પેલ્લી આંગળી

– નીતા જોષી ફળિયામાં ઘેઘૂર લીમડા નીચે પાટી ભરેલા ખાટલા ઉપર મુસ્તાક લાંબો થઈ, આકાશ માપવા લાગ્યો. પોચા રૂ જેવાં સરકતાં વાદળનાં ચોસલાંઓ ઉપર વિસ્તરેલો અફાટ નીલો અવકાશ પોપચામાં ઊતરી આંખોને ઘેરવા લાગ્યો. સૂર્યાસ્ત થવાને થોડી જ વાર હતી. એ…