લુત્ફ-એ-શેર : મણકો #૧૮

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

ભગવાન થાવરાણી

નવી પેઢીના કેટલાક ઉર્દૂ શાયરોએ પણ પોતાની અલાયદી અને ઉમદા છબી ઉપસાવી છે. આવા કેટલાક નામોમાં એક છે ઝુબૈર અલી તાબિશ. 

એમની શાયરીથી મારો પરિચય આ નાજુક-શા શેરથી થયો અને હું અવાચક થઈ ગયો ! જૂઓ:

કોઈ   તિતલી   નિશાને  પર  નહીં  હૈ

મૈં  બસ  રંગોં  કા  પીછા  કર  રહા  હું..

આ વિધાન પણ છે અને એક સ્તબ્ધ કરી દેનારો ખુલાસો પણ ! આપણે અવાર-નવાર કેટલાક લોકોને  ‘પતંગિયાઓનો પીછો કરતા જોઈએ છીએ અને માની બેસીએ છીએ કે એમનું લક્ષ્ય એ પતંગિયા કે એમનું સૌંદર્ય છે. બધા નહીં, પણ એમાના કેટલાક લોકો – બહુ ઓછા લોકો – દરઅસલ રંગોના દીવાના હોય છે. એમને એ તિતલીઓ પકડવી નથી હોતી. એમને એમની ભૌતિક ખૂબસૂરતી સાથે પણ ઝાઝો સરોકાર નથી હોતો. એ રંગ-ઘેલા હોય છે. આ બન્ને પ્રકારના લોકો બાહ્ય દેખાવે સરખા લાગે છે. ક્યારેક આ મુઠ્ઠીભર લોકોને એવા પતંગિયાઓમાં પણ સૌંદર્ય દેખાય છે જે બહુ રંગબેરંગી ન હોય અને એવા ફૂલોમાં પણ નજાકત જે ફિક્કા અને મુરજાયેલા હોય ..

2 comments for “લુત્ફ-એ-શેર : મણકો #૧૮

  1. URMILA JUNGI
    September 26, 2020 at 10:02 am

    Waah…. કેટલી નાજુકાઈ થી નાજુક વાત !!!
    રંગો ની દુનિયા અદ્ભુત છે પણ વધુ અદ્ભુત છે એ રંગો ને જોવાની તલપ..

    • Bhagwan thavrani
      September 26, 2020 at 11:37 am

      આભાર ઊર્મિલાબહેન !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *