સત્ય એટલે…

રાજેશ ચૌહાણ

ટીંગ…ટોંગ…, ટીંગ…ટોંગ…, ડોરબેલ રણક્યો. પુણ્યભૂમિ યેરુસાલેમની યાત્રાના પ્રથમ દિવસે વિવિધ તીર્થસ્થાનોના દર્શન કરવાથી લાગેલ થાકના કારણે હોટેલની વાતાનુકુલિત રૂમમાં પડતાંવેંત જ ઊંઘ આવી ગઈ હતી ને અચાનક રણકેલ ડોરબેલના અવાજથી હું સફાળો જાગી ગયો ને ધીરેથી પથારીમાંથી ઊભો થયો. બાજુમાં પડેલ સેલફોનની સ્વિચ ઓન કરી. મધ્યરાત્રિના સવા એકનો સમય સ્ક્રીન પર ઝળક્યો.

આ અડધી રાતે કોણ આવ્યું હશે? રૂમની લાઈટ ચાલુ કર્યા વિના સેલફોનની ફ્લેશલાઈટના સહારે હું દરવાજા પાસે ગયો. ધીરેથી દરવાજો ઉઘાડ્યો. સામે એક અજાણ્યો માણસ નજરે પડ્યો. કોરિડોરમાં ચાલુ વીજળીના બલ્બના ઝાંખા પ્રકાશમાં મેં તેના ચહેરા સામે જોયું. માથે કાળાંભમ્મર ઘૂંઘરાળા વાળ, પહોળું કપાળ, જાડી ભ્રમરોની નીચે અંગારા ઝરતી આંખો, અણિયાળું લાંબુ નાક, પાતળા હોઠ, ભરાવદાર દાઢી અને લાંબી ડોક ધરાવતો તેનો ચહેરો ભયાવહ લાગી રહ્યો હતો. તેણે પહેરેલ જાડા કાપડના આછા કથ્થઈ રંગના છેક ઘૂંટણ સુધીના ઝભ્ભાને કમરેથી દોરડી વડે બાંધેલ હતો. તેની ઉપર શણમાંથી બનાવેલ હોય તેવો ધાબળો ઓઢેલ હતો. પગમાં પાતળી પટ્ટીઓવાળા સેન્ડલ જેવાં પગરખાં પહેર્યા હતાં. સરેરાશ ઊંચાઈ કરતા એક હાથ વધુ ઊંચાઈ ધરાવતો તે આદમી રાત્રીના વાતાવરણમાં ભય જન્માવતો હતો.

તેને જોઈને હું છળી ઉઠ્યો. આ અજાણ્યા મુલકમાં અડધી રાતે આવી ચઢેલ આ વ્યક્તિ કોણ હશે, તેને મારું શું કામ હશે, તેની ભીતિ મને ઘેરી વળી. બીકના માર્યા હું બારણું બંધ કરવા જતો હતો ત્યાં જ તેણે મારો હાથ પકડી રૂમમાંથી મને બહાર ખેંચ્યો. મેં મારો હાથ છોડાવવા માટે પ્રયત્ન કર્યો પણ તેનાં બાહુઓમાં પોલાદી તાકાત હતી. મારો હાથ ઝાલી તે મને કોરિડોરમાં થઈને હોટેલના મુખ્ય દરવાજા સુધી લઇ ગયો. મેં બૂમો પાડવાની કોશિશ કરી પરંતુ મારો અવાજ જાણે ગળામાં જ અટવાઈ ગયો. મારો હાથ પકડી લગભગ મને ખેંચતો જ હોય તે રીતે ઝપાટાબંધ તે મુખ્ય રસ્તા પર આવી ગયો.

આકાશમાં ચંદ્ર ખીલ્યો હતો તેનું અજવાળું રેલાઈ રહ્યું હતું. ‘આ આદમી કોણ હશે? ક્યાંથી આવ્યો હશે? મને ક્યાં લઇ જઈ રહ્યો હશે? મારું શું કરશે? પેલેસ્ટાઇન મુક્તિ ચળવળનો કોઈ સભ્ય તો મારું અપહરણ કરીને નહિ લઇ જતો હોય ને ? વિચારોમાં અટવાયેલો હું તેની પાછળ ખેંચાતો ગયો.

માણસને જ્યારે મુશ્કેલી આવી પડે અને તેમાંથી ઉગરવાનો કોઈ માર્ગ ના સૂઝે ત્યારે આપોઆપ તે પ્રભુને યાદ કરવા માંડે છે. ભયની વેળાએ તે જ એક માત્ર સહારો હોય છે. મેં પણ શ્રધ્ધાભર્યા અંતરે પ્રભુને આજર્વવાનું શરૂ કર્યું.

“હે મારાં વહાલાં પ્રભુ, તમારાં આશીર્વાદથી મારી વર્ષોની આ પૂણ્યભૂમિના દર્શન કરવાની ઈચ્છા પૂરી થઈ રહી છે. પણ…હજુ તો માંડ એક જ દિવસ વિત્યો છે ને આ હું કોના હાથમાં સપડાયો? હે ભગવાન, આ અજાણ્યા પ્રદેશમાં તું જ એક માત્ર મારો સાથી છે, સહારો છે. કૃપા કરી મારું રક્ષણ કરજે.”

પ્રાર્થના કરવાથી દિલમાં થોડી રાહત અનુભવાઈ. પેલાં માણસ સાથે વાત કરવાની હામ આવી. મેં તેને પૂછયું; “તું કોણ છે અને મારી ઈચ્છા વિરુધ્ધ મને ક્યાં લઇ જાય છે?”

જવાબમાં તેણે કરડાકીભરી નજર મારા તરફ ફેંકી, કશું બોલ્યા વિના ચૂપચાપ ચાલ્યા કરવાનો ઈશારો કર્યો. મનમાં પ્રભુનામ જપતો-જપતો હું તેની પાછળ ખેંચાતો ગયો.

સૂમસામ રસ્તે ફક્ત તેનાં પગરખાંનો અવાજ સંભળાતો હતો, ખટ…ખટ…ખટ…. તેવામાં મારી નજર સામે કૂકડાનું પ્રતીક મૂકેલ મિનારાવાળું સંત પીટરનું દેવાલય દેખાયું. બપોરે આ દેવાલયની અમે મુલાકાત લીધી હતી. દેવાલયની પાછળના ભાગે આવેલ મકાનમાં એક સાંકડું અને ઊંડું ભોંયરું હતું. પ્રભુ ઈસુની ધરપકડ કર્યા બાદ આ જ ભોંયરામાં તેમને પૂરી દેવામાં આવેલ હતા. મને લઈને આ અજનબી આદમી તે દેવાલય બાજુ જઈ રહ્યો હતો. મારામાં ભયનું એક લખલખું પસાર થઇ ગયું. મને પણ તે ભોંયરામાં કેદ કરવા તો નહિ લઇ જતો હોય ને? શીતળ વાતાવરણમાં પણ મારા આખા શરીરે પરસેવો વળી ગયો. પેટમાં અજબનું ચૂંથામણ થવા લાગ્યું.

સંત પીટરનું દેવાલય આવી ગયું. તેની સામેની બાજુના રસ્તા પર આવેલ એક સાંકડા પુલ જેવાં રસ્તા પરથી પસાર થઈને એક નાના ખેતર જેવી પડતર જમીનમાં તે મને લઇ આવ્યો અને એક ઝાડ નીચે મને બેસાડી દીધો. મને હાંફ ચઢી ગયો હતો. આખું શરીર પરસેવે રેબઝેબ થઇ ગયું હતું.

“દેખાય છે તને આ ઝાડ?” આખરે તેણે મૌન તોડ્યું. પ્રથમવાર તેનો અવાજ મેં સાંભળ્યો. મારા આશ્ચર્ય વચ્ચે તે મારી માતૃભાષામાં જ બોલી રહ્યો હતો. “આ ખેતર જોઈને તને યાદ આવે છે કશું?”

મેં મારી સ્મૃતિ ઢંઢોળી. આ જગ્યાએ આ અગાઉ ક્યારેય આવ્યો ન હોઈ કશું યાદ આવવાનો પ્રશ્ન જ રહેતો ન હતો. મેં નકારમાં માથું હલાવ્યું.

“તેં બાઈબલ તો વાંચ્યું જ હશે. તો આ ખેતર વિશે તને કશી ખબર ના હોય એમ માની ના શકાય.” તે બોલ્યો.

“હા, હવે યાદ આવ્યું. આતો પેલું જ ખેતર ને, જેની પર લટકી પ્રભુ ઈસુને દગો દેનાર પેલાં દગાખોર યહુદાએ ગળે ફાંસો ખાધો હતો.” મેં ઉત્તર વાળ્યો.

“ચૂપ.” મારો જવાબ સાંભળી તે બરાડી ઉઠ્યો. બાઈબલમાં શુભસંદેશ લખનાર દરેકે યહુદાને ‘દગાખોર’ તરીકે ચિતરી મૂક્યો છે. તેથી બધાનાં મનમાં એક દગાખોર, વિશ્વાસઘાતી તરીકે તેની છબી અંકિત થઇ ગઈ છે, પણ કોઈએ ક્યારેય તેને સમજવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે ખરો?”

ઓહ, તો આ પેલો યહુદા છે જેણે પ્રભુ ઈસુને દગાથી પકડાવી દીધાં હતાં. પણ આટલાં બધાં વર્ષો, લગભગ બે હજાર વર્ષ બાદ તે કેવી રીતે હોઈ શકે? મારાં મનમાં ગડમથલ થવા લાગી. તેમ છતાં ખાતરી કરવા મેં તેને પૂછયું; “તું કોણ છે?”

મારા મનની વાત જાણે તે જાણી ગયો હોય તેમ તે બોલ્યો, “ હા, તું જે ધારે છે તે જ હું છું. હું જ યહુદા ઈશ્કરિયોત.”

આ પાવનભૂમિમાં મેં પ્રભુનાં દર્શનની આશા સેવી હતી, તેને બદલે મને દર્શન થયાં તો કોનાં? એક વિલનના, એક દગાખોરના. વાહ! પ્રભુ તારી લીલા. પ્રભુનાં સ્મરણે મારામાં થોડી હામ આવી. મારો અંતરાત્મા મને કહેવા લાગ્યો, ‘પ્રભુ ઈસુને દગો દેનાર યહુદાએ આપઘાત કર્યો હતો. અને આપઘાત કરનાર ક્યારેય બળવાન ના હોય. તે તો બીકણ હોય, કાયર હોય. પછી તેનાથી ડરવાનું શાનું હોય!’

મેં તેને પડકાર્યો, “પ્રભુ ઇસુને દગાથી પકડાવી દીધાં તોયે તું ધરાયો નથી, તે હવે આ પાવનભૂમિના દર્શન કરવા દૂર દેશાવરથી આવેલ મારાં જેવાંને આમ અડધી રાતે હેરાન કરવાના ઈરાદાથી અહીં લાવ્યો છું?”

“હા, મેં જ પ્રભુ ઈસુને દગાથી પકડાવી દીધાં હતાં. પણ તેનાં માટે શું હું એકલો જ જવાબદાર હતો? મારાં તે કૃત્યની પાછળ રહેલાં કારણો જાણવાની કોઈએ કોશિશ કરી છે ખરી?”

“અલ્યા, બાઈબલમાં લખ્યા મુજબ પ્રભુ ઈસુએ તેમનાં બાર શિષ્યોમાં તારી પસંદગી કરી હતી….”

મને અધવચ્ચે અટકાવીને તે બોલવા લાગ્યો, “હા, પણ બાઈબલમાં શુભસંદેશ લખનાર દરેકે જે બાર શિષ્યોની યાદી આપી છે તેમાં મારું નામ છેક છેલ્લે મૂકયું છે અને તે ય ‘પ્રભુ ઈસુને દગો દીધો હતો તે દગાખોર યહુદા ઈશ્કરિયોત’, એવાં વિશેષણ સાથે મારો નામોલ્લેખ કરેલ છે. જેથી શરૂઆતથી જ એક દગાખોર તરીકેનું મારું ચિત્ર ખડું થઇ જાય છે.”

“તેં ઈસુને દગો દીધો હતો એટલે તને દગાખોર જ કહેને! તેમાં ખોટું શું છે? ઈસુએ તો તને ખજાનચી બનાવ્યો હતો. ગરીબોને મદદ કરવા માટેનાં બધાં નાણાં તારી પાસે રહેતાં હતાં. તેમાંથી થોડાં થોડાં નાણાં તું ચોરી લેતો હતો એવું બાઈબલમાં લખેલું છે તે અંગે તારે શું કહેવું છે?”

“તેની હું ક્યાં ના પાડું છું? બાઈબલમાં જે લખેલ છે તે ખોટું છે એવું મેં ક્યારે કીધું?”

“આ નાણાં ચોરવાની આદતના કારણે તું લાલચુ થઇ ગયો. તારામાં પૈસાનો લોભ જાગ્યો. તને આ પૈસા ચોરી લઇ અન્યત્ર ઉડાવી દેવાની કુટેવ પડી ગઈ હશે અને એટલે જ કદાચ તારી પાસેના પૈસા ખૂટી જવાથી ઈસુને ત્રીસ ચાંદીના સિક્કાના બદલામાં પકડાવી દેવાનો તેં યહુદી આગેવાનો સાથે સોદો કર્યો. બોલ સાચી વાત ને?” મેં જાણે તેની દુઃખતી રગ દબાવી.

મારી વાત સાંભળી તેણે નિરાશાથી માથું ધુણાવી મારી સામે ઉદાસ નજરે જોતાં તે બોલ્યો, “ બપોરે સંત પીટરના દેવાલયમાંથી તમે બધાં બહાર નીકળી બસમાં બેસતાં હતાં ત્યારે તું જ એક એવો હતો, જે બસના દરવાજાની બહાર ઊભો રહી મારાં ખેતર વિશે ગાઇડને પૂછતો હતો કે, ‘યહુદાએ આપઘાત કર્યો હતો તે જગ્યા ક્યાં આવી? પેલું ખેતર ક્યાં છે?’ ત્યારે જ મને લાગ્યું કે તું મારી વાત સમજી શકીશ. એટલે જ તને હું અહીં લાવ્યો. પણ હવે મને લાગે છે કે મેં ખોટો માણસ પસંદ કર્યો.”

“અલ્યા, ખોટો માણસ હું છું કે તું? ઈસુએ તારી પસંદગી જ ખોટી કરી હતી.”

“ચાલ, તારી વાત માનું કે હું ખોટો માણસ હતો. પણ ઈસુની ફરજ હતી ને કે મને રોકે, મને સુધારે. તેમણે મને ક્યારેય રોક્યો કે ટોક્યો કેમ નહીં?”

“ઈસુએ પ્રત્યક્ષ નહિ પણ પરોક્ષ રીતે તને ઘણીવાર આ બાબતે ચેતવ્યો હતો. જો તને સમજાવું. તમને બારેય શિષ્યોને ઉપદેશ અર્થે મોકલતી વખતે ઈસુએ સ્પષ્ટ કહ્યું હતું કે, ‘તમે પ્રવાસમાં કશું સાથે લેશો નહિ, લાકડીયે ન લેશો કે ઝોળીયે ન લેશો, રોટલાયે ન લેશો તેમ તમે પૈસાયે ન લેશો.’ બસ, ત્યારે જ તારે ચેતી જવાની જરૂર હતી. જો તેં આ શિખામણનો અમલ કરી નાણાંની કોથળી છોડી દીધી હોત તો તારા માટે આ નોબત આવત નહિ.”

“તારી વાત સાચી માનું, પણ મારી પાસે નાણાંની થેલી રહેતી હતી, અરે! પ્રભુ ઈસુએ જ મને તે આપી હતી, તો પછી પ્રભુ ઈસુને નાણાંની જરૂર પડી ત્યારે મારી પાસે માંગવા જોઈતા હતાં. તેનાં બદલે પીટરને કેમ કહ્યું?”

“પણ, પ્રભુ ઈસુએ ક્યારે પીટર પાસે નાણાં માંગ્યા હતાં?”

“લાગે છે કે તેં બાઇબલનો પૂરેપૂરો અભ્યાસ નથી કર્યો. જ્યારે વેરો ભરવાની વાત આવે છે ત્યારે ઈસુએ મને કહેવું જોઈતું હતું ને કે, ‘તારી પાસે રહેલાં પૈસામાંથી આપણાં બધાંનો વેરો ભરી દે.’ પણ… ના, ઇસુ તો પીટરને આગળ કરી સરોવરમાંથી માછલી પકડી તેનાં મોંઢામાંથી સિક્કો કાઢી પોતાનો તથા પીટરનો વેરો ભરી દેવાનું કહે છે. એટલે કે ઈસુએ મારી અવગણના કરી.”

“અલ્યા, આટલી નાની વાતમાં તને એવું લાગ્યું કે ઈસુ તારી અવગણના કરે છે?”

“લે, તને બીજાં પ્રસંગો સંભળાવી મારી વાત ખોટી નથી તે સમજાવું. એકવાર ઈસુ પોતે કોણ છે તે અંગેના બધાં શિષ્યોના ઉત્તર સાંભળ્યા બાદ પીટરને ધર્મસંઘનો પાયો ગણી ઈશ્વરના રાજ્યની તમામ ચાવીઓ સોંપવાની વાત કરે છે, પછી મને ના થાય કે, ભલે અત્યારે ઈસુએ નાણાંનો મને હવાલો સોંપ્યો પણ બધી સત્તા તો પીટરને આપી દેવાના છે. ડગલે ને પગલે તે મને કોઈ કામ સોંપતા જ ન હતા. જાણે કે હું નગણ્ય વ્યક્તિ ના હોઉં! પાસ્ખાની તૈયારી કરવાનું કામ તે પીટર અને યોહાનને સોંપે છે. અરે! પેલાં ઊંચા પર્વત પર પણ પીટર,યોહાન અને યાકોબને લઇ જાય છે. ત્યાં જઈને તેમણે શું કર્યું તે વિશે મેં ત્રણેયને વારંવાર પૂછયું, પણ મારા વા’લાઓ મગનું નામ મરી પાડવા યે તૈયાર ન હતા. પછી મને શંકા ઉદભવેને કે ઈસુ મને જાણી જોઈને ટાળી રહ્યાં છે.”

“ હા, તારી વાત સાચી, પણ તારે ઈસુને જ સીધેસીધું પૂછી લેવું જોઈતું હતું ને! તેનાં માટે તેમને દગો દેવાનો?”

“તો હું બીજું કરું પણ શું? તે સમયે બધાંના મનમાં એક તીવ્ર અપેક્ષા તરવરી રહી હતી કે ઈશ્વર પ્રજાનો ઉદ્ધાર કરવા એક મુક્તિદાતા મોકલશે. વળી, ઈસુએ જ એકવાર અમારી આગળ જાહેર કર્યું હતું કે તે જ ઈશ્વરના અભિષિક્ત મુક્તિદાતા છે. એટલે મને થયું કે ઈસુ રાજા બનવાના છે પણ બધી સત્તા તો પીટરને સોંપવાના છે. વળી, કોઈપણ કામ માટે મારી મદદ લેવાને બદલે અન્યોને જવાબદારી સોંપતા હતાં જેથી મારું કોઈ જ મહત્વ નહિ રહે. તેનાં બદલે હું જ યહુદી આગેવાનોનો વહાલો થવા પ્રભુ ઈસુને પકડાવી દઉં તો તેમના તરફથી ભવિષ્યમાં હું ઘણો લાભ મેળવી શકીશ એટલે ઈર્ષ્યાની આગમાં હું ભાન ભૂલી જ જાઉને!”

“પણ, તેં તો ફક્ત ત્રીસ ચાંદીના સિક્કામાં જ સોદો કર્યો હતો ને! વળી, છેલ્લા ભોજનના સમયે પણ પ્રભુ તને ચેતવ્યો જ હતો ને કે, ‘તેમને દગો દેનારની દુર્દશા જોઈ નહિ જાય.’ તારે તે જ સમયે ચેતી જવાની જરૂર હતી.”

“એ વખતે ઈર્ષ્યાની આગમાં હું ભાન ભૂલ્યો હતો. મારામાં શેતાની વૃત્તિ હાવી થઇ ગઈ હતી. મેં સારાસારનો વિવેક ગુમાવી દીધો હતો. તેથી મારાથી આ ગોઝારું કૃત્ય થઈ ગયું.”

“માન્યું કે ઈર્ષ્યાની આગમાં, શેતાનના દોરવાયા તેં આ કામ કર્યું, પણ પછી તારે પીટરની માફક પસ્તાવો કરવાની જરૂર હતી. પીટરે પણ પ્રભુનો નકાર કર્યો હતો. પણ તેણે પશ્ચાતાપ કર્યો તો તેનો ઉદ્ધાર થઇ ગયો.”

“મારાં મનમાં એમ હતું કે યહુદી આગેવાનો ઈસુને પકડીને હળવી શિક્ષા કરશે. જેવી મને ખબર પડી કે તેમને મૃત્યુદંડ દેવાયો છે ત્યારે મારું હૃદય દ્રવી ઉઠ્યું. કેવળ નિર્દોષ જ નહિ પણ જેણે મને તેમનો શિષ્ય બનાવ્યો, ત્રણ વર્ષ તેમની સાથે જ રાખ્યો, જેની સાથે હું એક જ ભાણામાં જમ્યો, જેણે મને અનેકવાર છાતી સરખો ચાંપ્યો તે ઈસુને મેં પશુ જેવાં માણસોના હાથમાં સોંપી દીધાં! ધિક્કાર છે મને! અને એટલે જ હું દોડ્યો દોડ્યો યહુદી આગેવાનો પાસે પહોંચ્યો. પેલાં ત્રીસ ચાંદીના સિક્કા પાછાં આપી ઈસુને છોડી દેવા કરગર્યો. પણ તેમણે મારી એક પણ વાત કાને ના ધરી. ઉપરથી કહેવા લાગ્યા, ‘તેમાં અમારે શું? તું જાણે ને તારું પાપ જાણે.’ બસ, ત્યારે જ મને થયું કે મારાં કારણે ઈસુ મરણને શરણ થશે, પછી હું ક્યા મોંઢે જીવીશ? એટલે પેલાં ત્રીસ ચાંદીના સિક્કા ત્યાં જ ફેંકી દઈ હું આ ખેતરમાં આવ્યો. ઉદ્વેગ મને ઘેરી વળ્યો અને અહીં આ ખેતરમાં આવી ઝાડ પર લટકીને મેં આપઘાત કર્યો.”

“ફટ રે ભૂંડા! ત્રણ-ત્રણ વર્ષ સુધી તું ઈસુની સાથે રહ્યો, હર્યો, ફર્યો. તો યે તેમનાં સારપની સહેજ પણ તને અસર ના થઇ! થોડો યે તને રંગ ના લાગ્યો! અરે! જેનાં એક બોલે માંદા સાજાં થતાં હતાં, લંગડા ચાલતાં થતાં હતાં, પાપી સુધરી જતાં હતાં, મડદાં યે બેઠાં થઇ જતાં હતાં ને તું એવો ને એવો જ રહ્યો! જે ખેતરમાં તું મર્યો તે, ખેતરની જમીન પણ તારાં પાપે વાંઝણી બની ગઈ. યહૂદા ઈશ્કરિયોત, કાશ, તેં ઈસુ સાથે ઈશ્ક કરી હોત…”

“ હવે તું મૂળ મુદ્દા સુધી આવ્યો ખરો. મારે તને આ જ સમજાવવું હતું.”

“તારી બધી વાત મેં સાંભળી, સમજી લીધી. બોલ બીજું કશું તારે કહેવાનું બાકી છે?”

“મારે તો તને એક જ વાત કહેવી છે. ખોટું લાગે તો માફ કરજે. આટલો બધો ખર્ચ કરીને તમે દૂર દેશાવરથી આ પાવનભૂમિમાં આવો છો, અને અહિયાં આવીને શું જુઓ છો? એ જ ને કે ઈસુ ક્યાં જન્મ્યા હતાં, કઈ જગ્યાએ ઉછર્યા હતાં, કઈ જગ્યાએ ચમત્કારો કર્યા હતાં, કઈ જગ્યાએ તેમને ક્રૂસ પર લટકાવી દીધાં હતાં…”

“આ બધું નિહાળીએ એનો તને વાંધો શો છે?” તેને અધવચ્ચે અટકાવીને મેં પૂચ્છ્યું.

“તું એક વાતનો સાચો જવાબ આપજે. તમારાં હૃદયમાં કાયમ પ્રભુનો જ વાસ હોય છે ખરો? મોટે ભાગે તો ત્યાં શેતાનને જ તમે સંઘરી રાખ્યો હોય છે. મેં તો એક જ વાર ઈસુને દગો દીધો હતો જ્યારે તમે તો ડગલે ને પગલે દગો દો છો. ક્ષણિક લાભ માટે તમે પ્રભુને તરછોડી દો છો. તે સમયે યહુદી આગેવાનોએ તો એક જ વાર ઈસુને ક્રુસે લટકાવી દીધાં હતાં, જ્યારે આજે તમે વાતવાતમાં પાપ આચરીને પ્રભુને ક્રુસે લટકાવ્યા કરો છો. પાપમય જીવન, ખરાબ ટેવોનો તમે ત્યાગ કરો છો ખરાં? શેતાન તમને શોર્ટકટ બતાવે છે અને તમે તે માર્ગે ફંટાઈ જાઓ છો. તમે બધાં ભક્તિનો ખાલી દેખાડો જ કરો છો. અલ્યા, આ પાવનભૂમિની જાત્રા તમે કરી છે એવું લોકોને બતાવવા, લોકો આગળ વટ પડે તે માટે છેક અહીં સુધી લાંબા થાઓ છો. પણ તમને અહીં આવીને પ્રભુનો સ્પર્શ થાય છે ખરો? ખાલી અથડાઈને જ પાછાં ઘરે જઈ એ જ જૂની ઘરેડમાં વીંટળાઈ જાઓ છો ને !”

તેનાં આ મર્મભેદી વેણ સાંભળી હું ચકરાવે ચઢી ગયો. ખરેખર તે કડવું સત્ય સમજાવતો હતો. કશું ના સૂઝતાં મેં તેને પૂછયું; “ પણ હવે હું શું કરું? તારી શી માંગણી છે?”

“ આ પુણ્યભૂમિમાં જે કોઈ આવે તે આ જગ્યાએ ફરજીયાત આવે. અહીં આવીને મનન-ચિંતન કરે કે પ્રભુને તરછોડવાથી, શેતાનના દોર્યા દોરાવવાથી, પાપમય જીવન જીવવાથી શું પરિણામ આવે છે. મારું દ્રષ્ટાંત નજર સમક્ષ રાખે અને એક સાચા પ્રભુભક્ત બનીને સન્માર્ગે જીવન જીવવાના શપથ લે અને તે પ્રમાણે અમલ કરે તો જ યાત્રા સફળ થઇ ગણાય. તું એ શરૂઆત તારાં આ ગ્રુપથી જ કર. યાત્રા સંચાલકને સમજાવી બધાંને અહીં લાવ અને આ વાત સમજાવ. બોલ કરીશ ને આ કામ? તું અહીં બધાંને લઈને આવીશ ને?” તેણે આશાભર્યા અંતરે મારી સામું જોયું.

“હા, હું તને વચન આપું છું કે બધાં યાત્રિકોને અહીં લઇ આવીને તારી વાત સમજાવીશ. અરે! તારી આ બધી વાતો હું લખીશ. હું જરૂર અહીં આવીશ…જરૂર આવીશ…જરૂર આવીશ…”

“ક્યાં જવાની વાત કરો છો? આટલા દૂર આવ્યાં બાદ પણ તમારી ઊંઘમાં બબડવાની ટેવ ગઈ નહિ.” મારી પત્ની મને ઢંઢોળી રહી હતી.

…અને હું જાગી ગયો.

તેવામાં ઇન્ટરકોમની રિંગ વાગી. મેં ફોન ઉપાડ્યો. બાજુની રૂમમાંથી સહયાત્રીનો ફોન હતો. તે કહેવા લાગ્યા, “મેં મારા રૂમની બારીમાંથી તમને આવતા જોયા રાજેશભાઇ. વહેલી સવારમાં જ મોર્નિંગ વૉક કરી આવ્યા કે શું?”

હું હતપ્રભ બની ગયો. જાણે મને કોઈએ કાલવારી પહાડ પરથી નીચે ગબડાવી દીધો ના હોય !

● ● ● ● ● ● ● ● ● ●

સંપર્કસૂત્રો :

રાજેશ ચૌહાણ : rajeshchauhan1086@gmail.com


Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

2 comments for “સત્ય એટલે…

  1. Rajesh Chauhan
    April 7, 2020 at 1:52 pm

    આ વાર્તા મારી લખેલ છે . જે ‘મમતા’ સામાયિકના દિવાળી અંક ૨૦૧૮ માં પ્રકાશિત થયેલ હતી.

    વાર્તા વાંચીને પ્રભાવિત થયેલ શ્રી વલીભાઈ મુસા સાહેબે આ વાર્તા webgurjari માં મોકલી આપવા સૂચન કરેલ, જેથી મેં આ વાર્તા ૪ થી નવેમ્બર ૨૦૧૯ ના રોજ કેપ્ટન સાહેબ (webgurjari) ને મોકલી આપેલ હતી. પણ આ વાર્તા કોઈ અન્યના નામે પ્રકાશિત થઈ ગયેલ છે.

    • April 7, 2020 at 9:33 pm

      આ અમારા પક્ષે થયેલ અક્ષમ્ય ભૂલ છે.
      તે બદલ આમારૂં ધ્યાન દોરવા બદલ અમે આપના ખુબ ખુબ આભારી છીએ.
      તમે દર્શાવેલ ભૂલ મૂળ વાર્તામં સુધારી લીધેલ છે.
      ફરી એક વાર આપના ક્ષમાપ્રાથી

      અશોક વૈષ્ણવ

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.