લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : જુઓ, વરસાદ ક્યાં ત્રાટક્યો ?

રજનીકુમાર પંડ્યા

વરસાદ ક્યાંક ઝરમરે છે, ક્યાંક વરસે છે, ક્યાંક પડે છે, તો ક્યાંક તૂટી પડે છે અને ક્યાંક ખાબકે છે, ત્રાટકે છે. પણ જ્યાં ત્રાટકે છે ત્યાં શું થાય છે ?

ત્યાં ખાનાખરાબી વરતાવે છે. આપણે માનીએ છીએ કે આ વખતનો વરસાદ ત્રુષ્ઠમાન રહ્યો, એ ક્યાંય ત્રાટક્યો નથી અને કોઈને એણે ક્નડ્યા નથી. બધે ભયો ભયો થઇ ગયું. જુઓ ને, છાપામાં ક્યાંય કોઇ દુર્ઘટનાના કે નુકસાનીના સમાચાર વાંચ્યા?

પણ આપણે નથી વાંચ્યું હોતું એવુંય ક્યાંક બન્યું હોય છે અને એ બનેલું વિકરાળ પણ હોઈ શકે. પણ એની આપણને ખબર નથી, કારણ કે ટીવી કે સમાચારનાં હાથવગા માધ્યમો આપણને પીરસે છે તે જ આપણે જાણીએ છે અને એ બિચારા ધંધાદારી છે. સમાચારોનો સંચો ચલાવે છે. એમાં એમની દૃષ્ટિએ જે પડે છે એ જ એ પીરસે છે. પૂરું થયું. એમની ફરજ ત્યાં સમાપ્ત થાય છે. એની ફરજમાં દૂરનાં દૃશ્યો, છેવાડાના પ્રદેશો આવતા નથી. કારણ કે એમાં એમને રસ નથી. દુર્ઘટના જો મણિનગરની હોય તો હું રસથી વાંચું છું. નિરાંત હોય તો માંચેસ્ટરનીય વાંચું, પણ મારું કોઈ માનસિક સંધાન એની સાથે નથી.

એટલે એવા પણ પ્રદેશો છે ગુજરાતમાં કે જેમના પર વરસાદ ત્રાટક્યો છે. એ પ્રદેશ છે તો ગુજરાતના જ, પણ એનાં નામ પણ આપણે સાંભળ્યાં નથી. સાંભળ્યા હોય તો એની સાથે આપણી સંવેદના ‘કનેક્ટ’ થતી નથી. એ ગમે તે હો, આ વખતના પાછોતરા વરસાદે એમની પર કમરતોડ પ્રહાર કર્યોં છે. એમની વ્યવસ્થાને છિન્નભિન્ન કરી નાખી છે. નિરાધાર,રોગી-દોગી,સાજા અને સાજા કરનાર સૌ એનાથી જબરદસ્ત પરેશાન થયાં છે.

ગુજરાતના એવા જ એક વિસ્તાર ‘બાંઠીવાડા’નું નામ ભાગ્યે જ કોઇએ સાંભળ્યું હશે. બાકી એ કાંઈ નાનોસૂનો વિસ્તાર નથી. એ આખો પહોળો પટ્ટો આદિવાસીઓની વસ્તીથી ભરચક છે, જેમાંથી છોંતેર ટકા જેટલા ગરીબીરેખા નીચેના છે. ત્યાંથી એક તરફ માત્ર પંદર કિલોમીટર દૂર રાજસ્થાનના ડુંગરપુર જિલ્લાનો સીમલવાડા તાલુકો છે અને બીજી તરફ પંદર કિલોમીટરના અંતરે પંચમહાલનો લુણાવાડા તાલુકો છે, જેને સરકારે ‘ડ્રાય બેલ્ટ’(સૂકા પ્રદેશ) તરીકે જાહેર કર્યો છે. આ તરફનો વિસ્તાર કે જે ગુજરાતના સાબરકાંઠા વિસ્તારમાં ગણાય છે (હવે એ અરવલ્લી જિલ્લામાં આવ્યો છે), તે પણ સત્તાવાર રીતે ‘ડાર્ક ઝોન’ ગણાયો છે. એમાં એકવીસ તો મુવાડા(નાના ગામ) છે. લાલાકુવા, હીરાટીંબા, હીરોલા, કરણપુર, જેમાંના મુવાડા,બોઘા,ભેમાપુર, મેડી વગેરે…..

પચાસ કિલોમિટરની ત્રિજ્યા ધરાવતો આ આખો પ્રદેશ ભલે રાજકીય રીતે ગુજરાત અને રાજસ્થાન વચ્ચે વહેંચાયેલો હોય, પણ તેમાં રહેનારા આદિવાસી અને ડામોર લોકો એ ભેદને જાણતા કે ગણકારતા નથી. કાળી મજૂરી કરીને જ્યારે બે પૈસા રળે છે ત્યારે હટાણું કરવા મેઘરજ ગામે આવે છે. ત્યાંથી માત્ર ત્રીસ જ કિલોમીટર આઘે આવેલા મોડાસા સુધી એમની ખાસ પહોંચ નથી. કે નથી એમને ત્યાં જવું ગમતું. માંદા તો સૌ કોઈ ક્યારેક ને ક્યારેક પડે જ, પણ એની સારવાર લેવી વૈભવ ગણાય એવા, ભૌગોલિક રીતે પ્રતિકૂળ અને અભાવગ્રસ્ત મુલકમાં આ વખતે વરસાદે જે ખાનાખરાબી કરી એની વિગતે વાત કરવાનું અહીં શક્ય નથી, પણ એના છેવાડાના એક ખૂણે, ત્યાંના લાખો દરીદ્ર આદિવાસીઓના આરોગ્યના ક્ષેત્રે આજ એકવીસ વર્ષથી અવિરત કામ કરી રહેલી મેઘરજની આરોગ્યસંસ્થા ‘શ્રી જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ’ની થોડી વાત કરવી ઠીક લાગે છે.

એની ઉપર આ વખતના વરસાદે વીજળીના કડાકા વગર વીજળી પાડી દીધી છે અને –ડોક્ટરોને તો ઠીક પણ હજારો દર્દીઓને કફોડી સ્થીતીમાં મૂકી દીધાં. એમની ઉપરની સિલિંગ (છત) જ તૂટી પડી ! જો કે સદ્‍ભાગ્યે કોઇ જાનહાનિ ન થઇ એ વળી પ્રભુનો પાડ! ગુજરાતીમાં એક બહુ યથાર્થ કહેવત છે કે લાખ મરજો, પણ લાખોના પાલણહાર ન મરજો. અહીં આપણે પાલણહાર શબ્દની જગ્યાએ ‘રક્ષણહાર’ શબ્દ મૂકીએ તો આ ‘શ્રી જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ હોસ્પિટલ’નું નામ એકદમ યોગ્ય સાબિત થાય. એ આ લાખો ગરીબડાંઓની કેવળ રક્ષણહાર જ નહિં, પણ રખેવાળ પણ છે.

(‘જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ હૉસ્પિટલ’ના દરદીઓ)

કેવી હતી એ જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ હૉસ્પિટલ? થોડા વખત પહેલા હું અને ભાઈ બીરેન કોઠારી એ સ્થળની મુલાકાત લેવા ગયા હતા. હાલમાં જ બે કરોડ રૂપિયાનો રાષ્ટ્રીય કક્ષાની શ્રેષ્ઠ ફિલ્મનો સુવર્ણપદક જેને મળ્યો છે તે ગુજરાતી ફિલ્મ ‘હેલ્લારો’ના દિગ્દર્શક અભિષેક શાહ પણ એના દસ્તાવેજી ફિલ્મ માટેનાં દૃશ્યો ફિલમાવવા માટે અમારી સાથે હતા. એ દૃશ્યોની થોડી વાત કરીએ તો આ અનન્ય આરોગ્ય સંસ્થાની આદિવાસી ક્ષેત્રની નિરંતર કામગીરીનો થોડો અંદાજ આવશે.

મોડાસાથી પચ્ચીસેક કિલોમીટર દૂર આવેલા એ નાના ગામની મોટી હૉસ્પિટલના દરવાજે હાથમાં કેમેરા અને ટેપ રેકૉર્ડર લઇને જ્યારે અમે ઉભા હતા ત્યારે જોયું કે હજુ તો બે-ત્રણ મિનિટ પહેલાં જ હાથે કોણી સુધી ચૂડલા ચડાવેલાં, તેલ વગરના માથે ઉડું ઉડું સફેદ તાંતણા જેવા વાળવાળાં અને તાવથી ધ્રૂજતાં એક ડોશીને બે હાથે બાવડેથી થોભીને એમનાં સગાવહાલાં અંદર લઈ જતાં હતાં. ફોટો પાડ્યો પણ નવાઈ એ વાતની ઉપજી કે ચોથી જ મિનિટે એમને પાછાં લઈ જવાતાં જોયાં. અમારી સાથે તે સંસ્થા ‘જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ, મેઘરજ’ સાથે સંકળાયેલા મધ્યમ વયના વેપારી અશોક ગાંધી ઉભા હતા. એમણે આ જોયું કે તરત જ અમારી સાથેની વાતો અધૂરી મુકીને એ તરફ ગયા અને એ લોકો સાથે કાંઈ વાત કરી અને ત્રીજી મિનિટે માજીને અંદર મુકીને પાછા આવ્યા. મારા મનમાં આખું સમીકરણ બેસી ગયું, પણ એમને તો એટલું જ કહ્યું : “કારણ સમજાયું.” કારણો તો ઘણા હોય,પણ બધા કારણોમાં ખરું કારણ અમને સમજાયું તે છે એની કારમી ગરીબી. અને તે એ કે એ લોકો પાસે સારવારના તો ઠીક, પણ કેસ કઢાવવાના રૂપિયાય ન હતા ( જે એમને પાછા વળતા જોઇને અશોક ગાંધીએ પોતાના ખિસ્સામાંથી ભરીને એમને એડમિટ કરાવ્યા). કેસ કઢાવવાનો ચાર્જ પહેલાં ઓછો હતો, પણ હવે પચાસ કરવાની ફરજ સંચાલકોને પડી. પણ એમાં એમનો વાંક કઢાય એમ નથી, કારણ કે ડૉક્ટરોને, નર્સોને અને વહીવટી સ્ટાફથી માંડીને સફાઈ કામદાર સુધીનાને મહિને મહિને પગાર ચૂકવવાનો હોય છે. સામાન્ય રીતે પેરા મેડિકલ સ્ટાફનો પગાર માસિક સાત હજારથી માંડીને વીસ હજાર અને એક કન્સલ્ટન્ટ ડૉક્ટરનો માસિક પગાર એકથી સવા લાખ સુધીની રેન્જનો હોય છે. આટલો ઉંચો પગાર ના આપે તો આ અંધાર મુલકના ટચુકડા ગામમાં કયો ક્વૉલિફાઈડ ડૉક્ટર નોકરી કરવા આવે ? સાત ફુલટાઈમ ડૉક્ટરો ઉપરાંત એક મેડિકલ ઑફિસર સાથેના મેડિકલ, સર્જિકલ, પ્રસુતિ અને સ્ત્રી રોગ, નવજાત શિશુ અને બાળરોગ, આંખ, ઓર્થોપેડિક અને દંતરોગ જેવાસાત વિભાગો. આ સાતેય વિભાગના સાત ફુલ ટાઈમ ડોક્ટરો અને બે ફુલ ટાઇમ મેડિકલ ઓફીસર્સ સાથે 150 બેડની સગવડનો ખર્ચ ઉપરાંત નર્સિંગ સ્ટાફનો જબરો વાર્ષિક ખર્ચ ! આ હૉસ્પિટલ પાસે ઓછામાં ઓછા બે કરોડની કિંમતના આધુનિક તબીબી ઉપકરણો છે. આવા ઉપકરણોની જાળવણી અને મરમ્મત ખર્ચ પણ જંગી હોય છે. વળી વીજળી, પાણી, સ્ટેશનરી અને એક અતિ મહત્વની વાત ભોજન ખર્ચની. અમે 2012 ના માર્ચમાં ગયા ત્યાં સુધી તો ફક્ત નેત્રરોગના ઓપરેશનોવાળા દરેક દર્દીને અને બરદાસીને મફત ભોજન અપાતું હતું. પણ તે પછી કચ્છના ‘કોટિ વૃક્ષ અભિયાન’થી સુવિખ્યાત એલ.ડી.શાહે જલારામ ટ્રસ્ટ અંતર્ગત દસ લાખ રૂપિયા આપ્યા. ત્યાર પછી માત્ર નેત્રરોગના જ નહિં, પણ અહી દાખલ થતા દરેક દર્દી અને એક બરદાસીને સવારસાંજ મફત ભોજન આપવાની શરૂઆત કરી છે. એ વખતે 2011-12 માં તો માત્ર આંખ વિભાગનો જ ભોજનખર્ચ એક લાખ ને પાંચ હજાર હતો, જે હવે પછી તો બીજા દરેક વિભાગોના ભોજનખર્ચ ગણતાં એ આંકડો વાર્ષિક નવથી દસ લાખે પહોંચ્યો છે. આ હૉસ્પિટલના વર્ષે દોઢ કરોડના ખર્ચની સામે આવક બાદ કરતા વર્ષે એક કરોડ આઠ લાખની ચોખ્ખી ખાધ રહે છે.એટલે કે હૉસ્પિટલને કાર્યરત રાખવા માટે અંદાજે તેની આવક ઉપરાંત દર મહિને બીજા નવેક લાખ તો જોઈએ જ.

‘પૂઅર પેશન્ટ્સ ફંડ’ના નામે અત્યારે નગણ્ય જ ગણાય. કારણ કે હતું તે પણ દર વર્ષે સતત વરસાદને કારણે અને સૂર્યપ્રકાશને અભાવે ડેંગ્યુ, મેલેરીયા, ટાઈફોઈડ,ઝાડા-ઉલટી તથા વાઈરલ ફિવરના પુષ્કળ ગરીબ દર્દીઓને રાહત દેવાથી સાવ તળીયાઝાટક થઈ ગયું. હવે એમાંથી ખાસ કશું બચ્યું નથી. ‘પૂઅર પેશન્ટ્સ ફંડ’ પૂરતું હોય તો જ એ જોગવાઈ કરી શકાય. કેસ કઢાવવાની ફી તો મામૂલી વાત છે, પણ મોતીયાના ઓપરેશનો તો દરેકને નિઃશુલ્ક કરી આપવામાં આવે છે. અને બીજા ઓપરેશનો શહેરની ખાનગી હૉસ્પિટલો કરતાં લગભગ ચોથા ભાગના દરે કરી આપવામાં આવે છે. તેવા ઓપરેશનો પણ જો લાયક દર્દીઓને આ ફંડમાંથી તદન ફ્રી અથવા રાહત દરથી કરવા અને બાળરોગ વિભાગ તથા શારીરિક અને હૃદયરોગ વિભાગમાં રાહત દરથી સારવાર આપવા માટે વર્ષે દહાડે ત્રીસેક લાખ જોઇએ. આપવા ઇચ્છનારા અહિં ડાયરેક્ટ આપે અથવા તો પોતાના મિત્રવર્તુળમાંથી ભેગા કરીને વર્ષોવર્ષના ખર્ચ જેટલી રકમ એકઠી કરીને મોકલી આપે તોય ચાલે.

એક અનન્ય પ્રવૃત્તિ અહીં થઈ રહી છે તે પુખ્ત વયના નેત્રદર્દીઓની સાથોસાથ શાળાએ જતા કે ના જતા બાળ નેત્રરોગીઓની આંખોની સંભાળ અને સારવારની. આ માટે તાલુકાની એકે એક સ્કૂલમાં નેત્રરોગના કેમ્પ યોજીને એક એક બાળકની આંખોનું પરીક્ષણ અને રોગ નિદાન કરવામાં આવે છે. જરુરી હોય તો સારવાર અને જરૂરી હોય ત્યાં ચશ્મા પણ સાવ નિઃશુલ્ક આપવામાં આવે છે. (મોટાઓને માત્ર ત્રીસ રૂપિયાની મામૂલી કિમતે આપવામાં આવતા હોય છે ) આ એક બહુ ખર્ચાળ સેવા છે, જે સારવાર અને ચશ્માપ્રદાન તથા અન્ય બાળરોગોની મફત સારવાર માટે વર્ષેદહાડે 25 થી 30 લાખનું બજેટ માગે છે. આટલી રકમ જેટલું વ્યાજ દર વર્ષે ઉપજી રહે તેટલી રકમનું કોર્પસ ફંડ (સ્થાયી ભંડોળ) હોય તો વારેવારે અલગ અલગ ગામોના સંભવિત દાતાઓ પાસે દોડવું પડે છે તે સ્થિતિ નિવારી શકાય.

(નેત્રયજ્ઞમાં ઊમટેલી ભીડ)

આ હજારો નબળા અથવા આદિવાસી વર્ગના દર્દીઓની સારવાર જેનાથી થઈ રહી છે તે બધી મશીનરી અને ઉપકરણોની કિંમત ગણીએ તો બે-અઢી કરોડની થાય. આ વિસ્તારની અદ્યતન ખાનગી હૉસ્પિટલ પાસે પણ આટલી જંગી મશીનરી નહિં હોય, પણ ડર એ વાતનો છે કે એની સાચવણનું શું?

આજે આ પ્રશ્ન એટલા માટે ઉદ્‍ભવ્યો છે કે આ જૂનું મકાન હવે આ મોંઘેરા ‘ખજાના’ને રક્ષણ આપી શકે તેવું રહ્યું નથી. ભેજ તો ખરો જ, પણ ચોમાસામાં ઠેર ઠેર પાણીનો ચુવાક થતો હોય ત્યાં માત્ર પ્લાસ્ટિક કે તાડપત્રીઓ આ કિંમતી સાધન-સરંજામ અને યંત્રોને રક્ષણ આપી શકે તેમ નથી, એમાં આ વખતના અંધાધુંધ ત્રાટકી પડેલા વરસાદે આખી હૉસ્પિટલની ઈમારતને ભારેમાં ભારે ક્ષતિ પહોંચાડી દીધી. સતત વરસાદને કારણે આખા બિલ્ડીંગની છત ટુકડે ટુકડે ધસી પડી. વેઈટિંગ કોરીડોરની છતના પ્લાસ્ટરના પોપડા ખરી ખરીને નીચે પડ્યા અને દોડાદોડ થઈ પડી. એ જ વસ્તુ વેઈટિંગ કોરીડોર ઉપરાંતના બીજા વિભાગોમાં પણ તરત જ બની. ઇમારતના મોટા ભાગના વિભાગોની આ જ દુર્દશા થઇ. આ આંચકારુપ ઘટના એકદમ અણધારી રીતે બની કે પહેલાં તો બધા અવાચક થઇ ગયા અને પછી નાસભાગ મચી પડી. પણ ડૉ. બંસીભાઇ પટેલ, આ સંસ્થાના સ્થાપકોમાંના એક અને મેનેજિંગ ટ્રસ્ટી તેમ જ ડોક્ટરો સૌ સમયસૂચકતા વાપરીને તરત જ નેવુંથી સો જેટલા ઈન્ડોર દર્દીઓ અને સો જેટલા આઉટડોર દર્દીઓ ઉપરાંત હાજર હોય એવા બીજા સૌને સલામત જગ્યાએ ખસેડવામાં લાગી પડ્યા અને કોઈ ગંભીર ઘટના બનતી અટકી. પણ હૉસ્પિટલના બિલ્ડીંગને જે નુકશાન થવાનું હતું તે થઇને જ રહ્યું. ચુવાકને કારણે જે હાનિ પહોંચવાની હતી તે તો પહોંચી જ.

છતને થયેલું ગંભીર નુકસાન

એ પછી જરા ઉઘાડ થયે સ્થાનિક કડીયાઓને અને મિસ્ત્રીઓને બોલાવીને કામચલાઉ દુરસ્તી તો કરાવી જ લીધી અને એમાં પણ હજારો રૂપિયાનો ખર્ચ થયો. પરંતુ એ કાયમી ઈલાજ નહોતો. જો ભવિષ્યની શક્યતાઓને ધ્યાનમાં રાખીને સાવધાન રહેવું હોય તો કોઇ નિષ્ણાતની જ મદદ લેવી રહી. એટલે સારો એવો ખર્ચ કરીને Ultratech અને Pidilite જેવી કંપનીઓના નિષ્ણાતોને બોલાવવામાં આવ્યા. એમના અંદાજ મુજબ આ બિલ્ડીંગને પૂરું રક્ષણ આપવું હોય તો ઓછામાં ઓછા 30 થી 40 લાખ જેટલો ખર્ચ કરવો પડે. કારણ કે નુકસાની પામેલો એરિયા ખાસ્સો મોટો છે. એકલો ટેરેસ એરિયા(મોઝેઇક ટાઇલ્સવાળો)15000 ચોરસ ફૂટ છે, તો છત (સીલિંગ) એરિયા 30,000 ચોરસ ફૂટ છે. એ બધાને આવરી લેવા માટે આટલો ખર્ચ અનિવાર્ય થઈ પડ્યો છે, જે મહિને મહિને માંડ પુરું કરતી આ હૉસ્પિટલને માટે ગજા બહારનો છે. હાથ લંબાવી શકાય તેમણે વિના વિલંબે વહારે ચડવું જોઈશે.

કામચલાઉ મરમ્મત

આ ઉપરાંત ઇમારતની અંદર-બહારની બાજુએ કલરકામ. બહારની બાજુએ ખૂલતી બારીઓ ઉપર શેડ્સ (વાછટીયાં) અને ધાબા ઉપર ચાઇના મોઝેક- આટલું કરાવતાં કમ સે કમ ચાલીસ લાખ તો લાગી જ જાય. એ રકમ જો સમાજ એકત્ર કરી આપે તો એ ચાલીસ લાખ ચાલીસ કરોડ સાબિત થઇને ઉભા રહે. કારણ કે, તો જ ઈમારત ઉપરાંત કરોડોની મશીનરી કે જેના ઉપર લાખો ગરીબોને તબિયતની સુખાકારીનો આધાર છે તે સુરક્ષિત રહી શકે.

આર્થિક રીતે એકદમ નીચલા સ્તરે જીવતા આદિવાસીઓ અને વનવાસીઓ માટે રાતદિવસ કામ કરતી આ હૉસ્પિટલને સક્ષમ રીતે કામ કરતી રાખવા માટે મહિને અંદાજે રૂ 20 લાખની જરુર રહે છે, જ્યારે તેમાંથી 40 ટકા જેટલી રકમ સરકારી ગ્રાન્ટ્સ અને દર્દીઓ પાસેથી લેવાતી સાવ પ્રતિક ગણાય તેવી મામૂલી ફીની આવકમાંથી ઉભી થાય છે. બાકીની 60 ટકા એટલે કે 12 લાખ જેટલા રૂપીયા ડોનેશન્સમાંથી ઉભા કરવાના રહે છે. આ સાવ સાદું, પણ વ્યવહારમાં બહુ કપરું પડતું ગણીત છે.

આ સંસ્થા અંગે આ લેખક દ્વારા અવારનવાર લેખો લખાયા પછી તેને મુંબઈ વધારે ફળ્યું છે.એ હકિકત છે, પણ અન્યત્રથી પણ ડોનેશનો આવ્યા છે. પણ હજુ આ અણધારી આફતે આ સંસ્થાને ફરી અણધાર્યા ખર્ચાની ગર્તામાં ધકેલી દીધી છે. એને બહાર કાઢવા માટે એક હજારથી માંડીને દસ લાખ કે તેથી વધુ રકમના દિલદારોની રાહ છે.

ત્યાં જઈને, મુલાકાત લઈને નજરે જોઈ શકાય તો ઉત્તમ, પણ તેમ ના બને તો થોડા વર્ષ પહેલાં બનેલી તેની ગુજરાતી (અંધારમુલકનું આરોગ્યતીર્થ) અને અંગ્રેજી (A torch in the tribes) વિડિયો ડોક્યુમેન્ટરી સંસ્થા પાસેથી નિ:શુલ્ક મંગાવીને જોઈ શકાય, જે મુંબઈનાં શ્રીમતી હંસાબહેન મહેતાએ બનાવડાવી આપી છે. મળતા દાન માટે 80 (જી) તથા કલમ 35(એ)(સી) મુજબ કરમુક્તિની જોગવાઈ છે. વિદેશથી દાન મેળવવાની મંજુરી પણ છે.

સંપર્ક:

શ્રી જલારામ આરોગ્ય સેવા ટ્રસ્ટ, ઉંડવા રોડ, મેઘરજ(જિલ્લો સાબરકાંઠા)-383350, / ફોન-(ઑફીસ): +91 2773-244345, (હૉસ્પિટલ) 244877 અને 244878 અને મોબાઇલ +91 94263 88670 અને +91 9099591159. તેમની વેબસાઇટ- www.shreejalaramarogyasevatrust.com અને ઈમેલ-shreejalaramhospital@yahoo.com છે/મુંબઈસંપર્ક: શ્રી પ્રફુલ્લભાઈ વોરા, 111-એ. પહેલો માળ,કરીમજી બિલ્ડિંગ,મુંબઈ યુનિવર્સીટી સામે,એમ.જી. રોડ, ફોર્ટ, મુંબઇ- 400023/ ફોન- +91 22-22670518/ +91981187400

——————————————————————————————-

જરૂર પડે તો આ લેખક પણ સંપર્કસેતુ બનવા તત્પર છે.

સંપર્ક:

રજનીકુમાર પંડ્યા.,

બી-૩/જી એફ-૧૧, આકાંક્ષા ફ્લેટ્સ, જયમાલા ચોક, મણિનગર-ઇસનપુર રૉડ,અમદાવાદ-૩૮૦૦૫૦

મો. +91 95580 62711 ( વ્હૉટ્સએપ) / લેન્ડલાઇન- +91 79-25323711/ ઇ મેલ- rajnikumarp@gmail.com

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

1 comment for “લ્યો,આ ચીંધી આંગળી : જુઓ, વરસાદ ક્યાં ત્રાટક્યો ?

  1. September 17, 2019 at 10:20 pm

    This is situation of many hospitals and school. only government take over can have some help. any way you have done really very well to write such article. let us pray God that only His intervention can make it.
    i really congratulate you for such a nice article.

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.