અમારે તો જ્યાં નાવ ડૂબી, કિનારો!

-‘શૂન્યપાલનપુરી

પુરુષાર્થ ઝખમી, જવાનીય ઝખમી,

અભિલાષા જૌહર કરીને બળી ગઈ;

હવે માત્ર કેસરિયાં જ બાકી છે, જીવન!

નથી એ વિના ક્યાંય બચવાનો આરો!

 

નથી જોઈતું અમને સાગરનું વર્ણન,

નથી જોઈતો અમને મોજાંનો ધારો;

અમારે તો જ્યાં નાવ અટકી, ભંવર છે,

અમારે તો જ્યાં નાવ ડૂબી, કિનારો!

 

હશે જ્યાં લગી રક્તનું છેલ્લું ટીપું,

લડત આપશું કાળ! નક્કી સમજજે;

જો માથું જશે તો લડી લેશું ધડથી,

પડ્યો છે મરણિયાથી તારે પનારો!

 

દુઆ કાજ પણ હાથ ઊઠતા નથી કાં,

એ સમજાવવું કેમ દુનિયાને મારે?

સ્વમાનીનું સચવાય જેનાથી ગૌરવ,

પ્રભુ પાસ પણ ક્યાં છે એવો સહારો?

 

ગણ્યાં જેને મારા જગતમાં, ઓ ઈશ્વર!

એ મારા જ મારા બનીને ફરે છે,

જમાનાની એવી હવા છે કે આજે

કહેતાં ડરું છું તને પણ હું મારો.

 

અમારી જીવન-ઊર્મિઓ ખાસ ત્યારે

લઈ તાલ પાયલનો અંગડાઈ લે છે;

જમાવે છે જ્યારે હવા પૂરેપૂરી

કઝાની મૃદંગો, ફનાની સિતારો.

 

નિમંત્રણ સ્વીકારી લે મઝધાર કેરું,

તકાદો છે એ ‘શૂન્ય’ આજે સમયનો

ગહનતાઓનો તાગ લેવો છે તારે

તો પકડી બેઠો છે શાનો કિનારો?

 

* * *

સહયોગ : http://mavajibhai.com  (બ્લોગ) ઈમેઈલ – mavjibhai@gmail.com 
ઋણસ્વીકાર: પાલનપુરના મર્હુમ ‘શૂન્ય પાલનપુરી’નાં પરિવારજનો.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

1 comment for “અમારે તો જ્યાં નાવ ડૂબી, કિનારો!

  1. September 17, 2017 at 6:02 pm

    શૂન્યનો મિજાજ અદભૂત છે. મારા માનીતા કવિઓમાંના એક.

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.