ગૉડ બ્લેસ હર!

નયના પટેલ

નવરી પડું એટલે સામે ખાલી પડેલી દુકાનને ઓટલે રોજ ભેગાં થતાં હોમલેસ (બેઘર) લોકો તરફ મારું ધ્યાન અચૂક જાય. એમાંના કેટલાક મારી દુકાનમાં ક્યારેક આવીને ભીખમાં મળેલું ચેઈન્જ આપીને પાઉંડની નોટ લઈ જાય.

સાચ્ચુ કહું, મને એ લોકોએ આપેલા ચેઈન્જને અડકવું પણ નહી ગમે. કેટલાય દિવસો સુધી ન્હાયા ન હોય પછી કપડાં બદલવાનો તો કોઈ સવાલ જ ન હોયને! યાદ કરું તોય કંપારી છૂટે એવા ગંદા નખ, મોઢામાંથી આવતી ડ્રગ અથવા તો દારૂની વાસ…અરર… છી, આ લખતી વખતે યાદ કરું છું તોય ઉબકો આવે છે!

ખેર, જે વાત કરવા બેઠી છું તે વાત કરૂં. એ હોમલેસોના ટોળામાં નવા હોમલેસ ઉમેરાતાં જતાં હોય તો કેટલાક ચહેરા અદૃશ્ય થતા રહે તેની નોંધ પણ અજાણતા હું રાખવા લાગી!

આ ટોળામાં બે ત્રણ દિવસથી આવેલો એક નવો હોમલેસ એ બધાથી જુદો તરી અવતો હતો. થોડો સ્વચ્છ લાગતો હતો. એના તરફ મારું ધ્યાન એટલે ખેંચાયુ કે તેના હાથમાં દારૂની બૉટલ દેખાતી ન્હોતી! જૂના હોમલેસ તેની સાથે બોલતા ન્હોતાં અને એ બે દુકાન છોડીને આવેલી દુકાન બહાર ફૂટપાથને ખૂણે ટૂંટીયુ વાળીને સાવ એકલો જ બેસી રહેતો હતો.

તે દિવસે હું દુકાનમાં બિઝી હતી અને મેં જોયું તે પેલો નવો આવેલો હોમલેસ દુકાનની બારીમાંથી અંદર જોયા કરતો હતો.

હશે. મેં તેના તરફ દુર્લક્ષ્ય કરી મારા કામ પર ધ્યાન આપવા લાગી. ગ્રાહકો જાણીતા હતાં એટલે માલ લેતાં લેતાં તેમની સાથે વાતો કરતી હતી, પણ નજર તો પેલા હોમલેસ પર જ હતી. જોકે અમારી ગ્રીટીંગ કાર્ડસની શોપ હતી, તેથી એમાંથી આવા લોકોને ચોરવા જેવું તો શું હોય? એક બે ગ્રાહકોની નજર તેના પર પણ ગઈ અને એ લોકોએ મને ચેતવી : ‘સંભાળજે, તું એકલી છે તેનો લાભ ન લે!’

હું સાબદી થઈ ગઈ!

પણ પછી તો કામમાં એટલી તો વ્યસ્ત થઈ ગઈ કે એ ક્યારે ત્યાંથી હટી ગયો તેની પણ મને ખબર ન રહી. લંચ ટાઈમ પત્યો એટલે હવે શ્વાસ લેવાનો વખત મળ્યો.

બારી બહાર નજર ગઈ અને પેલો ત્યાં ઉભેલો દેખાયો નહી એટલે હાશ થઈ!

‘Closed’નું બોર્ડ લગાવી, બારણાને લૉક કરી હુ ંલન્ચ લેવા હું દુકાનના ઉપરના માળ પર ગઈ. બારી પાસે એક ટેબલ ખુરશી હતા, લન્ચ ગરમ કરીને લાંબા પગ કરી બેઠી અને જમવાનું શરુ કર્યું અને રોજની ટેવ મુજબ પેલા સામેના ઓટલે નજર ગઈ. ત્યાં હવે પાંચ પુરુષો અને બે સ્ત્રીઓ હતી. એમાંની એક સ્ત્રી પેલા પાંચમાંના એક પુરુષ સાથે ફ્લર્ટ કરતી હતી ; એક યુવાન લાગતો માણસ ખૂણામાં જઈને ડ્રગ્સ લેતો હોય એમ લાગ્યું. બીજા બે જોર જોરથી કોઈ વિષય પર દલીલ કરતા હતા, અને તેમાંની બીજી સ્ત્રીની દારુની બોટલ ખલાસ થઈ ગઈ હતી, તેથી બીજી બૉટલ ખરીદવા માટે જતા આવતા લોકો પાસે પૈસા માગતી હતી.

હું વિચારવા લાગી : આ લોકોની દુનિયા કેવી હશે? ન ઘર, ન કોઈ જવાબદારીઓ, ન કોઈ રાહ જોનારું કે ન કોઈની રાહ જોવાની! ભૂતકાળના ભારેલા અગ્નિને અંતરમાં સંઘરીને ભર ઠંડીમાં ઠૂંઠવાનું અને રાત્રે જે ઓટલો મળે ત્યાં સૂઈ રહેવાનું! કોઈએ આપેલી સ્લીપીંગ બેગ કે બ્લેન્કેટ હોય તો ઠીક, નહીં તો કાર્ડ બોર્ડ બોક્સ તો કોઈ પણ શોપમાંથી મળી રહે, તેમાં સૂઈ રહેવાનું! ઠંડી ઉડાવવા દારૂ અને પછી નશામાં કોને ખબર કેવા સ્વપ્નો જોતા હશે આ લોકો? અથવા પછી જે મળે તેની હૂંફે પડી રહેવાનું! આવી દશામાં રહે છે એક આદમ અને એક ઈવ – બસ! કદાચ બે આદમ અને બે ઈવ પણ ….. આ વિચારથી મને એક લખલખું આવી ગયું.

રાત્રીએ રૉન મારતી પોલીસ ક્યારેક એમને ઉઠાવીને હોમલેસ લોકો માટે ખાસ તૈયાર કરેલા શેલ્ટરમાં મૂકી આવે તો જાય પરંતુ બીજે દિવસે એ જ દશા! માત્ર બરફ કે અનરાધાર વરસે ત્યારે જ શેલ્ટરો ભરાઈ જાય.

આ વિચારમાંને વિચારમાં મને પેલા નવા હોમલેસનો ખ્યાલ આવ્યો. તે હવે આ ટોળામાં કેમ નથી દેખાતો? મારું કૂતુહલ સળવળ્યું!

તેવામાં કોઈ અમારી દુકાનનું બારણું ખટખટાવતું હોય એમ લાગ્યું, ઘડિયાળ પર નજર ગઈ. બાપરે ! બે વાગી ગયા ! ઝટપટ ઊઠી મેં લન્ચના વાસણો સીંકમાં મૂક્યા અને હાથ ધોઈ જલ્દી જલ્દી નીચે આવી. દાદરાના છેલ્લા પગથિયે હતીને મારી નજર બારણા તરફ ગઈને મારું કાળજું થોડું કંપી ઉઠ્યું! જે હોમલેસ માણસનો હું વિચાર કરતી હતી તે બારણા પાસે નેજવું ઊંચું કરી દુકાનમાં ડોકિયું કરતો હતો. એક સેકંડ મને થયું પાછી ઉપર જતી રહું. પણ એણે મને જોઈ લીધી હતી ; હવે ઉપર પાછા જવું પણ શક્ય નથી!

હિંમત કરી સાવ નોર્મલ રહેવાનો મરણિયો પ્રયાસ કરતી કરતી બારણા તરફ ગઈ અને દુકાનનું લૉક ખોલ્યું અને જલ્દી જલ્દી Till (ગલ્લા)ની પાછળ જઈને ઊભી રહી ગઈ. એ આસ્તેથી અંદર આવ્યો અને ‘ઓપન’ તરફ ફેરવવાના રહી ગયેલા બોર્ડને એણે ફેરવ્યું. અને મારી સામે થોડીવાર નતમસ્તક ઉભો રહ્યો. મેં મારા અવાજને સાવ સામાન્ય રાખવાનો ધરખમ પ્રયત્ન કરતાં કરતાં પૂછ્યું, ‘મે આઈ હેલ્પ યુ’?

એણે ઊંચુ જોયું. આંખો લાલ હતી, પણ નશો કર્યો હોય એવી નહી : રડ્યો હોય એવી! મને અનુકંપા થાય તે પહેલા ફરી મેં મારો પ્રશ્ન દોહરાવ્યો.

‘યસ પ્લીઝ. મને એક સ્પેશીયલ બર્થડે કાર્ડ જોઈએ છે.’ કહી હાથમાં થોડું ચેઈંજ બતાવી પૂછ્યું, ‘આટલામાં મળી શકશે?’ તેના અવાજમાં નરી માર્દવતા અને સંસ્કારી અવાજની મેં જરાય અપેક્ષા ન્હોતી રાખી.

મેં તરત જ કહ્યું, ‘યા, યા, ચોક્કસ. કોના માટે જોઈયે છે?’

થોડી ખામોશી પછી કહ્યું, ‘મારી એક્સ વાઈફ માટે.’

હું ગૂંચવાઈ ગઈ ; આ સ્થિતિમાં ક્યા સંબોધનનું કાર્ડ તેને બતાવું?

એ સમજી ગયો, ‘જસ્ટ, Loved Onesનો વિભાગ બતાવી દો, હું શોધી લઈશ.’

હાશ ! મને થયું છૂટી.

તેને જોઈતા કાર્ડનો વિભાગ બતાવી હું પાછી કાઉંટર પાછળ જઈને બેસી ગઈ. એ વિભાગ એવા ખૂણામાં હતો કે હું સીધું ધ્યાન ન રાખી શકું એટલે એ કાર્ડ તો ચોરતો નથીને, એ જોવા માટે સી.સી.ટી.વી પર હું એનું ધ્યાન રાખવા લાગી પરંતુ ખબર નહી કેમ મને એમ કરવાનું શરમજનક લાગ્યું.

કેટલીક મિનિટો બાદ મારું ધ્યાન અચાનક તેની તરફ ગયું. ત્યાં ઉભો ઉભો કોટની બાંયથી આંખો લૂછતો હતો. તેના ડૂસકાંનો અવાજ મારા સુધી પહોંચે નહી એટલા માટે તેણે મોઢે હાથ દઈ દીધો હતો!

મેં tillની પાછળ રહ્યા રહ્યાં જ તેને પૂછ્યું, ‘ ઈઝ એવરીથીંગ ઓ.કે?’

એણે મારા અવાજની દિશા તરફ મોં ફેરવી ધ્રૂસકાંથી ભરેલા અવાજને સામાન્ય બનાવતાં કહ્યું, ‘યસ મૅમ, આઈ એમ ફાઈન, થેંક્સ.’

ચોર નજરે હું સી.સી.ટી.વી તરફ જોતી રહેતી હતી. આ વખતે એ કાર્ડ ચોરે છે કે કેમ તે જોવા નહી પરંતુ હજુ રડે છે કે નહી તે જોવા. મારા કૂતુહલમાં ખબર નહીં કેમ પણ કરૂણા ભળવા માંડી.

દબાવવા માટે પ્રયત્ન કરવા છતાં તેના ગળામાંથી છટકી ગયેલા કોઈ કોઈ ધ્રૂસકા સંભળાતા હતાં પરંતુ તેની પાસે જવાની મારી હિંમત ન્હોતી ચાલતી.

હું ઈચ્છતી હતી કે કોઇ ગ્રાહક આવે. પરંતુ તેની હાલચાલનું નિરિક્ષણ કરવામાં બહાર જોરદાર વરસાદ પડતો હતો તેનો પણ મને ખ્યાલ ન રહ્યો. આવા વરસાદમાં કોઇ પણ ગ્રાહક આવવાની શક્યતા ન્હોતી.

આ ગડમથલમાં હતી ત્યાં એ ધીમે ધીમે કાઉંટર તરફ આવ્યો અને કાર્ડ આપતા પૂછ્યું, ‘તમને લાગે છે કે આ યોગ્ય કાર્ડ છે?’

મારા અંતરમાં સળવળી ઉઠેલી સહાનુભૂતીને મેં રોકી અને વ્યાવસાઈક સ્વરે કહ્યું, ‘ તમારે શું કહેવું છે તેના ઉપર અને છૂટા પડતી વખતે તમારા તેની સાથેના સંબંધ કેવા હતા એના ઉપર આધાર રાખે ને!’

થોડી સેકંડની ખામોશી પછી, ઉપર સીલીંગ તરફ નજર કરી એ છૂટ્ટા મોંએ રડી પડ્યો.

‘થોડા દિવસ પહેલાં જ જેલમાંથી છૂટ્યો છું’ રડવાને કાબૂમાં લેતાં લેતાં તે બોલ્યો, ‘અને મને ખબર નથી કે…’અને બહાર નીકળતાં એના શબ્દો એના લાગણીનાં પ્રવાહમાં તણાઈ ગયા. હું એને ચૂપચાપ સાંભળતી હતી. કરું તો ય શું કરું?

મનને મજબૂત કરી મેં પૂછ્યુ, ‘તમને એના સરનામાની ખબર નથી કે…?’

એક મોટો નિશ્વાસ નાંખી, દેવદાસ જેવું હસીને બોલ્યો, ‘ મારું સરનામુ હવે એનું થઈ ગયું છે, સરનામા વગરનો તો હવે હું છું!’ બહાર ધોધમાર પડતાં વરસાદની જેમ તેના આત્માની ઉદાસી એના આખા વ્યક્તિત્વમાંથી ટપકતી હતી.

મેં એને પાણીની બોટલ આપી, બે ઘૂંટડા પી થોડો સ્વસ્થ થયો હોય તેવું લાગ્યું. એટલામાં એકલ દોકલ ગ્રાહકો આવ્યા અને કાંઇ પણ લીધા વગર જતા રહ્યાં. એને પણ સ્વસ્થ થવાનો સમય મળ્યો એટલે એક ‘ઈંગ્લીશમેન’ની સભ્યતાએ એને ખ્યાલ અાપ્યો હશે કે એ સાવ એક અણજાણ વ્યક્તિ સામે અંગત જીવનની લોહી નીગળતી વાતો કરવા બેઠો હતો!

‘સોરી, મેં તમને ખોટાં ડીસ્ટર્બ કર્યા.’ કહી કાર્ડ પર જે કિમત લખી હતી તે મુજબ ચેઈંંજ ગણવા માંડ્યો.

મારા અંતરની કરૂણાને આટલી છંછેડ્યા પછી આમ પૂરી વાત કર્યા વગર જતો રહે તે કેમ ચાલે?

‘ડોન્ટ વરી, તમારે જે કહેવું હોય તે કહી શકો છો.’ પછી રોકી રાખેલી સહાનુભૂતિને છૂટી મૂકતા મેં કહ્યું, ‘મને કહેવાથી જો તમારું મન હળવું થતું હોય તો….’ અને મેં જાણી જોઈને વાક્યને અધૂરું રાખ્યું.

થોડીવાર એ કાર્ડના લખાણને વાંચતો હોય તેમ તાકી રહ્યો.

‘મેં મારા દિલનાં ઊંડાણથી એને ચાહી છે-ઈન ફૅક્ટ, હજી ંચાહું છું, નહી તો મારી સાથે કેટલું છળ કર્યું તો ય આ આંખો હજુ પણ એને માટે કેમ ચૂઈ પડે? મારે એને મારા સમગ્ર અસ્તીત્વથી ધિક્કારવી છે પણ હું એને ધિક્કારી શકતો નથી! જેમ જેમ એને ધિક્કારવાનો પ્રયત્ન કરુ છું તેમ તેમ અમારા પ્રેમ પાંગર્યાના પ્રસંગો – દિવસો, વણબોલાયેલી લાગણીઓ જ્યાં – ત્યાંથી ફૂટી નીકળે છે.’

મેં હિંમત કરી પૂછ્યું, ‘ તમને વાંધો ન હોય તો એક વાત પૂછું?’ અને જવાબની અપેક્ષાએ એના તરફ તાકી રહી.

અજાણ્યાપણાની દિવાલની ઈંટ ખરી પડતી અમે અનુભવી!

‘ઓફ કોર્સ યુ કેન’ સંમતી આપતાં એના થોડા ન ખોલેલા મનનાં દરવાજાને સાવ જ ખોલી નાંખ્યા.

‘શું એ કોઇ બીજાને…’

એણે હકારમાં માથું હલાવ્યું અને બોલ્યો, ‘મારી પાસેથી એને જે કાંઈ ન મળ્યું તે મેળવવા ફાંફાં મારતી હશે તો જ કોઈ બીજા તરફ એ આકર્ષાઈ હશેને? એમાં કદાચ એનો વાંક ન હોય એમ બને ને?’

એણે છૂટો મૂકેલો પ્રશ્ન આખી દુકાનમાં ફરી વળ્યો!

જે સ્ત્રીએ એને બેઘર કર્યો,  ક્યા કારણસર તેણે તેના પતિને જેલમાં મોક્લાવ્યો હશે? જેણે એની લાગણીઓને લોહીલુહાણ કરી મૂકી એ સ્ત્રીના હૃદયમાં કોઈ વાંક વસતો નથી એવું તેને કેમ કરીને લાગ્યું હશે? 

પછી કંઈ તાળો મેળવતો હોય તેમ બોલ્યો, ‘અમારી બન્નેની પ્રકૃતિ તદ્દન અલગ હતી. એને જે ગમે તે મને ન ગમે અને મને ગમે તે એને ન જચે! અને તોય અમે અઢળક આનંદ માણ્યો છે, અને અમને જે પણ સહિયારું ગમ્યું તેનો અમે સાચ્ચે જ ગુલાલ કર્યો હતો.”

હવે આગળની વાત કરવી કે નહી તેની થોડી વિમાસણમાં પડ્યો હોય તેમ ચૂપ ચાપ બહાર વરસતા વરસાદને જોયા કર્યો પછી વેચવા મૂકેલા કેલેન્ડરોમાં એક સુંદર હસતાં બાળકના ફોટા તરફ જોઈ બોલ્યો, ‘મને બાળકો અતિશય વ્હાલા અને એને બાળકો દીઠ્ઠા ન ગમે!’

અમારી શોપમાં રાખેલા ટેડીબેરથી માંડી, કાર્ડસ, રેપીંગ પેપર્સ – અરે શોપમાં જે જે વસ્તુઓ હતી તે બધી જ તેની વાત સાંભળવા માટે કાન માંડીને બેઠી હોય તેમ મને લાગ્યું. ત્યાં, હત્ત તેરી, કોઈ એક સ્ત્રી બાળકને પ્રામમાં લઈને આવી. એની છત્રી બહાર ઝાટકતી હતી ત્યારે મારી નજર અનાયાસે પેલા તરફ ગઈ. આગંતુક સ્ત્રીની વિરુદ્ધ દિશામાં મોં ફેરવીને તે ઉભો રહી ગયો હતો. મને કાંઇ સમજણ પડે તે પહેલા પેલી સ્ત્રી જેવી દુકાનના બીજા સેક્શન તરફ ગઈ એટલામાં માણસ કાર્ડ પણ લીધા વગર એકદમ ઝડપથી શોપ બહાર જતો રહ્યો. પેલી સ્ત્રીને કાંઈ ઓળખાણ પડી હોય તેમ પાછળ જોયું. પછી મને પૂછ્યું, ‘એ બર્ટ હતો?’

‘સૉરી, મને એનું નામ નથી ખબર.’ પછી અચકાતાં અચકાતાં મેં કહ્યું, ‘જસ્ટ નવો આવેલો કોઈ હોમલેસ છે. આજે જ મારી શોપમાં આવ્યો મને એનું નામ નથી ખબર.’

‘હં’ કહી એક કાર્ડ લીધું અને પૈસા આપતાં આપતાં કહ્યું, ‘ અમારા ટઉનમાં એક ચિલ્ડ્રન એન્ટર્ટેઈનર હતો – બર્ટ. આ માણસ બિલકુલ એના જેવો જ લાગ્યો. મારા મોટા છોકરાની બર્થડે પાર્ટીમાં અમે તેને બોલાવ્યો હતો. એણે છોકરાંઓને ખુબ મનોરંજન કરાવ્યું હતું. વેલ, હી વોઝ અ જેન્ટલમેન.’

‘હવે તમારા ટાઉનમાં નથી રહેતો?’

શોપમાં કોઈ ન્હોતું તો ય એણે આજુબાજુ નજર કરી ધીરા અવાજે કહ્યું, ‘ એની વાઈફને કોઈ બીજા સાથે અફેર હતું. બર્ટની ગેરહાજરીમાં એનો બોયફ્રેંડ એક વાર એના જ ઘરમાં હતો અને અચાનક કોઈ કારણસર બર્ટ ઘરે આવી ચઢ્યો. બર્ટે એ લોકોને સાથે જોયા પછી કહે છે કે બન્ને વચ્ચે ખુબ મારા મારી થઈ. આગળ શું થયું તે ખબર નથી પણ બર્ટને પોલીસ એરેસ્ટ કરીને લઈ ગઈ હતી. ત્યાર પછી ક્યારેય કોઈએ એને જોયો નથી.’

પૈસા આપતાં આપતાં સ્વગત બોલતી હોય તેમ બોલી, ‘એક્ઝેક્ટલી બર્ટ જેવો જ લાગતો હતો. એની વે હી યુઝડ્ ટુ લવ ચિલ્ડ્રન વેરી મચ.’ અને મને ‘થેંક્સ, સી યુ.’ કહીને ગઈ.

મને ખાત્રી થઈ ગઈ કે એ બર્ટ જ હતો પણ પછી સાંજ સુધી એ દેખાયો જ નહી. સમય થતાં શોપ લોક કરવા જતી હતી ત્યાં એ આવ્યો.

મેં એણે લીધેલું કાર્ડ બાજુ પર રાખ્યું હતું. તેને બ્રાઉન બેગમાં મુકીને એને આપી કહ્યું, ‘ લો, બર્ટ’

થોડું મ્લાન હસીને કહ્યું, ‘ગુડ, મારી સ્ટોરીનો અંત લીન્ડાને મોઢે તમે સાંભળ્યોને!’

‘સોરી, બર્ટ, હજુ અંત નથી આવ્યો, તમને વાંધો નહી હોય તો એક વાત પૂછવી છે!’ કહી હવામાં પશ્નને તરતો જ રહેવા દીધો અને એના સામે જોયું!

ડોકું હલાવી એણે સંમતી આપી.

‘તમે ભણેલા લાગો છો…..તમારી ભાષા…..’

‘હું ભણેલો હોઉં કે નહી શું ફેર પડે છે? હું જેલ ભોગવી આવેલો અસંસ્કારી માણસ છું જેણે એની પત્નીને સમજવાની જગ્યાએ એના બૉયફ્રેંડને મરણતોલ માર માર્યો!

પછી શૂન્યમાં જોતો હોય તેમ બોલ્યો, ‘યસ, યુ આર રાઈટ, હું માનસશાત્રનો લેક્ચરર હતો! લગ્ન પછી જ્યારે જાણ્યું કે મારી પત્ની પાસેથી મને મારૂં બાળક મળવાની કોઈ શક્યતા જ નથી એટલે બાળકોનો એન્ટરટેઈનર બની ગયો!’

હવે મારાથી ન રહેવાયું, ‘બર્ટ, વિશ્વાસ અને પ્રેમ ઉપર તો દુનિયાના સંબંધો ઊભા છે અને સ્વાભાવિક છે કે એ હચમચી જાય ત્યારે માણસથી ન કરવાનું થઈ જાય – જેમ તેં એના બૉયફ્રેંડને માર્યો.’

માત્ર ‘હં’ કહીને એણે કાર્ડ લીધું અને પૈસા આપવા ગજવામાં હાથ નાંખ્યો. મેં કહ્યું, ‘ડોન્ટ વરી, ધીસ ઈઝ ફ્રોમ  મી. એ પૈસામાંથી ખાવાનું ખરીદજે.’

થોડીવાર માટે બારી બહાર જોઈ રહ્યો પછી કાર્ડ લીધા વિના બારણા તરફ પગ માંડ્યા, પછી અટકીને બોલ્યો, ‘એની વે, હવેથી એને કાર્ડ મોકલવાનો નથી.’

મેં ખૂબ જ આશ્ચર્ય અને આઘાતભરી નજરે એના સામે જોયું.

‘યુ નો વ્હાય? પેલી લિંડા આવી ત્યાર બાદ થોડીવાર માટે હું બહાર ગયો. અહીં બાજુમાં આવેલા બાય પાસનાં પુલ નીચે ખૂણામાં હું બેઠો હતો. તમારી સાથે ભૂતકાળ ઉખેળ્યા પછી મારૂં સમગ્ર અસ્તીત્વ એને ઝંખતું હતું, મારે એની એકવાર માફી માંગવી છે એમ વિચારતો હતો…….ત્યાં મેં ચિરપરિચિત હસવાનો અવાજ સાંભળ્યો, મેં ઊંચુ જોયું. હું બેઠો હતો ત્યાં અંધારું હતું.’ કહી એ અટક્યો.

વાતની પરાકાષ્ઠા પર જ એ અટક્યો એટલે વિવેક ભૂલી મેં પૂછ્યું,”પછી?’

‘એ કોઈ બીજા જ પુરુષના હાથમાં હાથ નાંખી મારી પાસેથી પસાર થઈ. એના જે બૉયફ્રેંડને મેં માર્યો હતો તે આ માણસ નહોતો!……..ખબર નહી એ શું શોધે છે? કે પછી રોજ જેમ ડ્રેસ બદલે છે તેમ પાર્ટનરો બદલવાનો શોખ હશે?…..હવે લાગે છે કે એને મારા એકતરફી પ્રેમની કોઈ કિંમત જ નથી. દર વર્ષે બર્થડે કાર્ડ મોકલાવી વર્ષમાં એકવાર પણ શા માટે મારા અસ્તીત્વને અભડાવું? એની વે, ભગવાન એને સદ્‍બુધ્ધિ આપે.’

મનમાં ગણગણતો હોય તેમ ‘ગોડ બ્લેસ હર!’ કહી, ધીમે ધીમે એ બારણું ખોલી જતો રહ્યો.

મેં કાર્ડ ફાડીને ફેંકી દીધું!

***

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

10 comments for “ગૉડ બ્લેસ હર!

  1. June 19, 2017 at 7:55 am

    Nice story

  2. Nurddin Daredia. Editor,Publisher
    June 20, 2017 at 7:30 am

    I liked your Story. i will be print my Gurati Magaze ,’GUJRAT GAURAV’ in JulY issue. I read with much
    intrest. you can send me any story.Thanks & Mubaraki.

    • June 22, 2017 at 2:33 am

      Sure you can and please make sure it publish under my name. I have experienced recently some one translated in English my story under some else’s name!

      Thanks for the consideration, bhai.

  3. Nurddin Daredia. Editor,Publisher
    June 20, 2017 at 7:36 am

    very good story. read i liked it very much.I want to wish to Publish in My Gujrati Magazine
    ‘ GUJRAT GAURAV’ in July Issue.2017. From Houston.

  4. June 22, 2017 at 3:26 pm

    Such a nice story! Having worked with homeless people both in UK and USA, I can relate to the character you wrote about.

  5. Dipak Dholakia
    June 24, 2017 at 11:54 pm

    નયનાબહેન, બહુ સારી વાર્તા. કસાયેલી કલમ છે. અભિનંદન.

  6. Vallabh Bhakta
    August 9, 2017 at 3:40 am

    Nyanaben congratulation for your very real story i like very much

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.